കാലവും അവർത്തനമാകുന്നു ......!!

 കാലവും അവർത്തനമാകുന്നു ......!!  

ഇല്ലാത്ത മണ്ണിൽ ,  വെള്ളവും വളവും എന്തിന് ,  സൂര്യപ്രകാശംപോലുമില്ലാത്തിടത്ത് എന്റെ വിയർപ്പും രക്തവും നൽകി ഞാൻ നട്ടുനനച്ച് വളർത്തിവലുതാക്കിയ മാവിലെ മാങ്ങപറിക്കാൻ എന്നെ മാറ്റിനിർത്തി ജന്മി അയാളുടെ കാര്യസ്ഥനെ കൊണ്ടുവരുന്നതുപോലെ ....!!!

സുരേഷ്‌കുമാർ  പുഞ്ചയിൽ 

Thanking my Gurus ...!!!.

 Thanking my Gurus ...!!!.
On this Teachers’ Day,
I thank my teachers—
and also those who taught me
lessons no classroom could.

Those who criticized, misunderstood,
cursed, hurt, left, hated, rejected,
and pushed me away…

Every wound taught me strength.
Every rejection taught me self-worth.
Every goodbye taught me to find myself.

You may not know it,
but you were my Gurus too.

With gratitude, I thank you all. 🙏

Sureshkumar Punjhayil

നല്ല നാളെ ……!!!

 നല്ല നാളെ ……!

നല്ലതൊക്കെയും 

നാളെയാണ് 

ഇന്നില്ലാത്തതും …. !!!

.

സുരേഷ്‌കുമാർ പുഞ്ചയിൽ 

ബാധ്യതയാകുമ്പോൾ മാറുന്ന മുഖങ്ങൾ ....!!!

 
ബാധ്യതയാകുമ്പോൾ മാറുന്ന മുഖങ്ങൾ....!!!

ബാധ്യതയാകുമെന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങിയാൽ  ചതിയനെന്നും നയവഞ്ചകനെന്നുമൊക്കെ ഉച്ഛത്തിൽ      വിളിച്ചാക്ഷേപിച്ച്   ചാപ്പകുത്തി  നടുവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചുകളയുന്നത് ,  ബുദ്ധി ....!

കൈവിരൽതുമ്പിലേ .......!!!

കൈവിരൽതുമ്പിലേ .......!!! 

.

 ഒപ്പം നടന്നെത്താൻ ഏറെ പാടുപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ആ കൈവിരലിലൊന്നു പിടിച്ച് ഒപ്പം നടക്കാൻ വല്ലാത്ത ആവേശമായിരുന്നു . പതറാതെ ഉറച്ച കാലടികൾക്കൊപ്പം ആത്മാഭിമാനവും ആത്മവിശ്വാസവും നിറഞ്ഞ അഹങ്കാരത്തിൽ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിന്റെ തണലിൽ ....! 

.

 താൻ ഒപ്പമുണ്ടോയെന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഉറപ്പുവരുത്തിത്തന്നെയാണ് ആ പോക്കെങ്കിലും തന്റെ മകൻ തനിക്കൊത്തവനാകണമെന്ന ആഗ്രഹവുമാകാം ഒരൽപ്പംപോലും ആനുകൂല്യം നൽകാതെ കൂടെ കൂട്ടുന്നതും . ഒരുപക്ഷെ അവൻ തന്റെ പുത്രനാണെന്ന അമിതാത്മവിശ്വാസവുമാകാം ...! 

.

 കാളകൂടത്തിന്റെ കാഠിന്ന്യം ചൂടുവറ്റാത്ത വിഭൂതിയിലലിഞ്ഞു ആത്മനിർവൃതിപൂണ്ട വിയർപ്പുതുള്ളികളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി മണ്ണിലിറ്റുവീഴുന്പോൾ പൊള്ളിപ്പിടഞ്ഞു കരിയുന്ന മണൽത്തരികളെ വകവെക്കാതെ മുന്നോട്ട് മുന്നോട്ടു മാത്രമുള്ള ആ നടത്തത്തിൽ തനിക്കെങ്ങിനെയാണ് പുറകിലാകാൻ സാധിക്കുക ...! 

.

 നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടാതെ ഓടിയണയ്ക്കാതെ ഒരു മുടിയിഴപോലും ഉലയാതെ ആ കാലടികൾക്കൊപ്പം ചുവടുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ച് ഒടുവിൽ തന്റെ കൈപ്പിടിയിലൊട്ടും ഒതുങ്ങാത്തത്ര വലുതെങ്കിലും മൂലോകങ്ങളും പരമാധികാരത്തോടെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ആ ചൂണ്ടുവിരൽത്തുമ്പിൽ  എത്തിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു ചെറുചിരിയോടെ തന്റെ മുഖത്തുനോക്കി തന്റെ കൈ ആ കൈക്കുള്ളിൽ സുരക്ഷിതമാക്കുമ്പോൾ തനിക്ക് ഈ ലോകം തന്നെ കീഴടക്കിയ ആത്മചാരിതാർഥ്യവും ....! 

.

 സുരേഷ്‌കുമാർ പുഞ്ചയിൽ