കാലവും അവർത്തനമാകുന്നു ......!!

 കാലവും അവർത്തനമാകുന്നു ......!!  

ഇല്ലാത്ത മണ്ണിൽ ,  വെള്ളവും വളവും എന്തിന് ,  സൂര്യപ്രകാശംപോലുമില്ലാത്തിടത്ത് എന്റെ വിയർപ്പും രക്തവും നൽകി ഞാൻ നട്ടുനനച്ച് വളർത്തിവലുതാക്കിയ മാവിലെ മാങ്ങപറിക്കാൻ എന്നെ മാറ്റിനിർത്തി ജന്മി അയാളുടെ കാര്യസ്ഥനെ കൊണ്ടുവരുന്നതുപോലെ ....!!!

സുരേഷ്‌കുമാർ  പുഞ്ചയിൽ 

Thanking my Gurus ...!!!.

 Thanking my Gurus ...!!!.
On this Teachers’ Day,
I thank my teachers—
and also those who taught me
lessons no classroom could.

Those who criticized, misunderstood,
cursed, hurt, left, hated, rejected,
and pushed me away…

Every wound taught me strength.
Every rejection taught me self-worth.
Every goodbye taught me to find myself.

You may not know it,
but you were my Gurus too.

With gratitude, I thank you all. 🙏

Sureshkumar Punjhayil

നല്ല നാളെ ……!!!

 നല്ല നാളെ ……!

നല്ലതൊക്കെയും 

നാളെയാണ് 

ഇന്നില്ലാത്തതും …. !!!

.

സുരേഷ്‌കുമാർ പുഞ്ചയിൽ 

ബാധ്യതയാകുമ്പോൾ മാറുന്ന മുഖങ്ങൾ ....!!!

 
ബാധ്യതയാകുമ്പോൾ മാറുന്ന മുഖങ്ങൾ....!!!

ബാധ്യതയാകുമെന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങിയാൽ  ചതിയനെന്നും നയവഞ്ചകനെന്നുമൊക്കെ ഉച്ഛത്തിൽ      വിളിച്ചാക്ഷേപിച്ച്   ചാപ്പകുത്തി  നടുവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചുകളയുന്നത് ,  ബുദ്ധി ....!

കൈവിരൽതുമ്പിലേ .......!!!

കൈവിരൽതുമ്പിലേ .......!!! 

.

 ഒപ്പം നടന്നെത്താൻ ഏറെ പാടുപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ആ കൈവിരലിലൊന്നു പിടിച്ച് ഒപ്പം നടക്കാൻ വല്ലാത്ത ആവേശമായിരുന്നു . പതറാതെ ഉറച്ച കാലടികൾക്കൊപ്പം ആത്മാഭിമാനവും ആത്മവിശ്വാസവും നിറഞ്ഞ അഹങ്കാരത്തിൽ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിന്റെ തണലിൽ ....! 

.

 താൻ ഒപ്പമുണ്ടോയെന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഉറപ്പുവരുത്തിത്തന്നെയാണ് ആ പോക്കെങ്കിലും തന്റെ മകൻ തനിക്കൊത്തവനാകണമെന്ന ആഗ്രഹവുമാകാം ഒരൽപ്പംപോലും ആനുകൂല്യം നൽകാതെ കൂടെ കൂട്ടുന്നതും . ഒരുപക്ഷെ അവൻ തന്റെ പുത്രനാണെന്ന അമിതാത്മവിശ്വാസവുമാകാം ...! 

.

 കാളകൂടത്തിന്റെ കാഠിന്ന്യം ചൂടുവറ്റാത്ത വിഭൂതിയിലലിഞ്ഞു ആത്മനിർവൃതിപൂണ്ട വിയർപ്പുതുള്ളികളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി മണ്ണിലിറ്റുവീഴുന്പോൾ പൊള്ളിപ്പിടഞ്ഞു കരിയുന്ന മണൽത്തരികളെ വകവെക്കാതെ മുന്നോട്ട് മുന്നോട്ടു മാത്രമുള്ള ആ നടത്തത്തിൽ തനിക്കെങ്ങിനെയാണ് പുറകിലാകാൻ സാധിക്കുക ...! 

.

 നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടാതെ ഓടിയണയ്ക്കാതെ ഒരു മുടിയിഴപോലും ഉലയാതെ ആ കാലടികൾക്കൊപ്പം ചുവടുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ച് ഒടുവിൽ തന്റെ കൈപ്പിടിയിലൊട്ടും ഒതുങ്ങാത്തത്ര വലുതെങ്കിലും മൂലോകങ്ങളും പരമാധികാരത്തോടെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ആ ചൂണ്ടുവിരൽത്തുമ്പിൽ  എത്തിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു ചെറുചിരിയോടെ തന്റെ മുഖത്തുനോക്കി തന്റെ കൈ ആ കൈക്കുള്ളിൽ സുരക്ഷിതമാക്കുമ്പോൾ തനിക്ക് ഈ ലോകം തന്നെ കീഴടക്കിയ ആത്മചാരിതാർഥ്യവും ....! 

.

 സുരേഷ്‌കുമാർ പുഞ്ചയിൽ

തൃപ്തിയാകാ ....!!!

തൃപ്തിയാകാ ....!!!
.
പൊതുവിടത്തിലെ ആ മുറിയിലുള്ള പല ആണുങ്ങളും തന്നെ വശ്യ മനോഹരമായി ഭോഗിക്കുന്നതായാണ് അപ്പോൾ അവൾക്കു അനുഭവപ്പെട്ടത് . അവരുടെ വൃഷണങ്ങളിൽ നുരഞ്ഞു നിറയുന്ന ബീജങ്ങളുടെ വിറളിപിടിച്ച തിക്കിത്തിരക്കിൽ അവൾക്കുപോലും ചിലപ്പോൾ ശ്വാസം മുട്ടുന്നതായി തോന്നി അവരുടെ ഭോഗ തൃഷ്ണയുടെ ആവേശത്തിൽ അവൾ സ്വയം ഇല്ലാതാകുന്നതും മറ്റു ചിലപ്പോൾ അതസാധ്യമാകുന്നതും അവൾക്കു മാറിമാറി അനുഭവപ്പെട്ടു ....!
.
എന്നത്തേയുംപോലെ ധൃതിയിലാണ് താനിന്ന് ഇറങ്ങിയതെന്ന് അവളപ്പോളോർത്തു . തിക്കിത്തിരക്കലിന്റെ ഗൃഹാതുരയൊതുക്കി , പ്രാരാബ്ധങ്ങളടക്കി , എന്നത്തേയുംപോലെ തന്നെ . ഇസ്തിരിയിടാത്ത ചുരിദാറും ചീകിയൊതുക്കാത്തമുടിയും വാസനദ്രവ്യങ്ങളൊന്നും ഉപയോഗിക്കാത്ത ദേഹവും . അല്ലെങ്കിൽത്തന്നെ അവകാശത്തോടെ തന്നെ ആസ്വദിക്കേണ്ടവർക്കുപോലും അതിനു നേരമില്ലാത്തപ്പോ പിന്നെയാർക്കുവേണ്ടിയെന്ന നിരാശയുമുള്ളപ്പോൾ ഇതിലും നന്നായിട്ടെന്തിന് ...!
.
ചുമരിൽ ചാരിനിർത്തി തന്നില്നിന്നും തന്നിലേക്ക് മാത്രം നോക്കി ഒരു സ്വയഭോഗം ചെയ്യുംപോലെ അവളെ പ്രാപിക്കുന്ന ഒരാളിൽ നിന്നും വന്യമായ ആവേശത്തോടെ ഒരു വന്യമൃഗത്തെ കണക്കെ ആക്രമിച്ചു ഭോഗിക്കുന്ന മറ്റൊരാളിലേക്ക് അവൾ അറിയാതെ അറിയാതെ ചേക്കേറ്റപ്പെട്ടു കൊണ്ടേയിരുന്നു അപ്പോഴെല്ലാം. കാടിന്റെ വന്ന്യതയും നാടിന്റെ സംസ്കൃതിയും അവൾക്കുപക്ഷെ ഒരുപോലെതോന്നിയിരുന്നു പലപ്പോഴുമെന്നപോലെ അപ്പോഴെല്ലാം ....!
.
തന്നെ അനുഭവിച്ചാസ്വദിച്ചതിന്റെ വീരസ്യം പുലമ്പുന്നവരിൽനിന്നും തന്നെ തൃപ്തയാക്കാൻ കഴിയാത്തവരുടെ ന്യായീകരണ ഘോഷണങ്ങളാണ് അവളെ പലപ്പോഴും ചിരിപ്പിച്ചത് . അതിനേക്കാൾ പക്ഷെ അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയാതിരുന്നിരുന്നത് തന്നിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങും മുന്നേ ചലനമറ്റുപോകുന്ന നിശ്ചേതനകളുടെ പരാജയ രോദങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു . ഒരു ജന്മത്തിന്റെ പാരാജയംപോലെ സഹതാപമർഹിച്ച് .....!
.
താൻ ചാഞ്ഞിരിക്കുന്ന കസേരത്തുമ്പിൽ .... ജോലിചെയ്യുന്ന മുറിക്കുപുറത്ത് , ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന മേശയുടെ അറ്റത്ത് , വിശന്നുകരയുന്ന തന്റെ കുഞ്ഞിന് മുലപ്പാൽ കൊടുക്കുന്ന സാരിത്തുമ്പിൽ , ഒരു നേരിയ ആശ്വാസത്തിനായി ദൈവത്തെ കൈകൂപ്പാൻ നിൽക്കുന്ന വരികൾക്കിടയിൽ ,ജീവിതാദ്ധ്വാനത്തിന്റെ തളർച്ചയുടെ വിയർപ്പാറാൻ തോരയിടുന്ന അടിവസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ , എന്തിനേറെ തന്റെ വിസർജ്ജ്യങ്ങളുടെ അഴുക്കുകൾക്കിടയിൽ പോലും നുരഞ്ഞു നിറഞ്ഞ് പുരുഷശുക്ലം വിഹരിക്കുന്നതിന്റെ ആരവങ്ങളും രോദനങ്ങളും മാത്രം . .....!
.
അവരുടെ നോട്ടങ്ങളിൽ , അവരുടെ ചലനങ്ങളിൽ , അവരുടെ സ്പര്ശനങ്ങളിൽ , അവരുടെ ചിന്തകളിൽ , അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ... അവർ അവരുടെ ഭാവനക്കനുസരിച്ചുതന്നെ, തന്നെ ഭോഗിച്ചാസ്വദിക്കുകയാണെന്ന് അവൾക്കനുഭവപ്പെട്ടു അപ്പോഴെക്കെയും . അവരുടെ ഇഷ്ടത്തിന് , അവരുടെ സമയത്തിന് , അവരുടെ ആവശ്യത്തിന് . തന്നെ ഒന്ന് ഗൗനിക്കുകപോലും ചെയ്യതെയെങ്കിലും , അപ്പോഴും അവസാനിക്കാതെ അവരുടെ സംതൃപ്തിമാത്രം പിന്നെയും ബാക്കിയാക്കി ....!
.
ഈ തിരക്കിലെ ഒറ്റയാക്കപ്പെടുന്ന പൊതുവിടങ്ങളിൽ മാത്രമല്ലാതെ ഏകയാക്കപ്പെടുന്ന അകത്തളങ്ങളിലും സർവ്വം സമർപ്പിച്ചാലും മതിവരാതെ , അല്ലെങ്കിൽ മതിവരുത്താനാകാതെയും അറിയാതെയും , പിന്നെയും പിന്നെയും .....!!!
.
സുരേഷ്‌കുമാർ പുഞ്ചയിൽ

യാത്ര , സൂര്യനിലേക്കാവുമ്പോൾ ....!

യാത്ര , സൂര്യനിലേക്കാവുമ്പോൾ ....!
.
ഒരൽപം പൊള്ളിയാലും ഒന്ന് താമസിച്ചാലും യാത്ര സൂര്യനിലേക്കാവുമ്പോൾ അതുമൊരു ഗമതന്നെ . മുന്നൊരുക്കങ്ങളൊക്കെ കൂടി , തലയെടുപ്പോടെ , അഭിമാനത്തോടെ . ആദ്യമെത്തിയില്ലെങ്കിലും അവിടയെത്താനാകുമെന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ , പ്രാർത്ഥനകളോടെ ...!!!
.
സുരേഷ്‌കുമാർ പുഞ്ചയിൽ