വേദനിക്കുന്ന പല്ല് ...!!!

വേദനിക്കുന്ന പല്ല് ...!!!

മോളെയും കൊണ്ട് അവളുടെ പല്ല് പറിപ്പിക്കാനാണ് ഞാന്‍ ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിയത്. പരിചയമുള്ള ഡോക്ടറും സ്റ്റാഫും ഒക്കെ ആയതിനാല്‍ നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും എനിക്ക് വരിയില്‍ നില്‍ക്കാതെ അടുത്ത അവസരത്തില്‍ തന്നെ അകത്തു കയറാം എന്നായി. അങ്ങിനെ അടുത്ത ഊഴത്തിനായി കാത്തുകൊണ്ട് ഞാന്‍ വാതിലിനു പുറത്തു മോളെയും എടുത്തുകൊണ്ടു തന്നെ നില്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

അകത്തു നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത് ഒരു മഴയ്ക്കുള്ള കോളും . കാറ്റ് പക്ഷെ അപ്പോള്‍ വീശിയിരുന്നത് അത് മറ്റു ആരെയും അറിയിക്കാതെ വളരെ നിശബ്ദമായിട്ടായിരുന്നു. മഴ വരുന്നു എന്ന് ആരുമറിയേണ്ട എന്ന് കരുതിക്കാണണം പ്രകൃതിയപ്പോള്‍.. . .. എന്നാലും കുളിരില്‍ അകത്തെ ശീതീകരണി യന്ത്രം പോലും കുറേശ്ശെ വിറയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു അപ്പോള്‍

ചുറ്റുവട്ടത്തെ കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു, മോളോട് കിന്നാരവും പറഞ്ഞു അവളുടെ കഥകളും കേട്ട് ഞാന്‍ അങ്ങിനെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ വളരെ പെട്ടെന്നാണ് ഞങ്ങളെ തട്ടിമാറ്റി ഒന്നിനും കാത്തു നില്‍ക്കാതെ ഒരു വൃദ്ധന്‍ വേദനിക്കുന്ന പല്ലും പൊത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ആ ഡോക്ടറുടെ റൂമിലേക്ക്‌ ഇടിച്ചു കയറിയത്. അകത്തു രോഗിയെ പരിശോധിക്കുന്ന ഡോക്ടര്‍ പോലും അത്ഭുതപ്പെട്ടുകൊണ്ടെങ്കിലും അയാളെ നിവൃത്തികേടുകൊണ്ട് പുറത്തുവിടാതെ അകത്തു തന്നെ ഇരുത്തി.

ഇനി അയാള്‍ കൂടി പുറത്തു വന്നെ എനിക്ക് കയറാന്‍ പറ്റു എന്നതിനാല്‍ ഞാന്‍ അടുത്തുള്ള ഒരു കസേര തപ്പി അതില്‍ മോളെയും മടിയില്‍ വെച്ച് മെല്ലെ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു . ഞങ്ങളെ മറികടന്നു അയാള്‍ അകത്തു കടന്നത്‌ മോള്‍ക്ക്‌ ഇഷ്ട്ടമായില്ലെങ്കിലും ഞങ്ങളും വരി തെറ്റിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെയാണല്ലോ നില്‍ക്കുന്നത് എന്ന ബോധം എന്നെ മറുത്തൊന്നും ചിന്തിക്കുന്നതില്‍ നിന്ന് പോലും പിന്തിരിപ്പിച്ചു.

ഞങ്ങള്‍ ഇരിക്കുന്നതിനടുത്തു അപ്പോഴേക്കും വന്നിരുന്ന ഒരു കുടുംബതിലായി അപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെയും ശ്രദ്ധ. ഒരു അച്ഛനും അമ്മയും അഞ്ചു കുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന ആ കുടുംബത്തില്‍ കുട്ടികളെല്ലാം നന്നേ ചെറുതുകളായിരുന്നു എന്നത് തന്നെയായിരുന്നു ഏറെ അകര്‍ഷണീയവും . നന്നേ ചെറിയ ആ കുട്ടികളെയും കൊണ്ട് ആ അച്ഛനും അമ്മയും ഏറെ പണിപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു താനും. ഇത്രയേറെ കുട്ടികളെ എങ്ങിനെ നന്നായി നോക്കാനാകും എന്നതായിരുന്നു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പലരുടെയും മുഖഭാവം അപ്പോള്‍..

ആ കുട്ടികളുടെ കളിയും ചിരിയും കരച്ചിലും വാശിപിടിക്കലും കണ്ടു നേരം പോയതും അകത്തേക്ക് പോയ ആദ്യത്തെ രോഗി പുറത്തേക്കു പോയത് ഞങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞതേയില്ല കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പോയതിനെക്കാള്‍ വേഗത്തില്‍ പുറത്തേക്കു പോകുന്ന ആ വൃദ്ധനെ കണ്ടാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ ഊഴമായതറിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് കടന്നത്‌.

ഡോക്ടറെ കണ്ടു കുശലാന്വേഷണങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം അദ്ദേഹം മോളെ ഇരുത്തി മെല്ലെ അവളുടെ പല്ല് പറി ക്കാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങി. അവരെയെല്ലാം നന്നായി അറിയാമായിരുന്നിട്ടും അവള്‍ അല്‍പ്പം അസ്വസ്തതയോടെയായിരുന്നു അപ്പോള്‍ ഇരുന്നു കൊടുത്തത്. എങ്കിലും അസ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ കൂടെ നിന്ന ഞാന്‍ അവര്‍ക്കും അവള്‍ക്കും ബുധിമുട്ടുണ്ടാക്കാതെ കാര്യം വേഗത്തില്‍ നടത്തിചെടുത്തു.

പല്ല് പറിച്ചെടുത്ത് പിന്നെ മരുന്ന് കുറിക്കുംപോഴാണ് വീണ്ടും ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് ആ വൃദ്ധന്‍ പിന്നെയും കടന്നു വന്നത്. അപ്പോഴും വേദനകൊണ്ട് അയാള്‍ നിലവിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വന്നപാടെ ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പല്ല് പറിക്കാനുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് കയറി ഇരുന്ന അയാള്‍ നിലവിളിക്കും പോലെ ഉച്ചത്തില്‍ പറഞ്ഞു. ഡോക്ടര്‍ നേരത്തെ പറി ച്ചതല്ല വേദനിക്കുന്ന പല്ല്, അത് ഇപ്പോഴും വായില്‍ തന്നെയുണ്ടെന്ന് ....!!!

സുരേഷ്കുമാര്‍ പുഞ്ചയില്‍

വഴി .....!!!

വഴി ...!!!

അകത്തേക്ക് പോകുമ്പോള്‍
പുറത്തേക്കുള്ള വഴിയും
പുറത്തേക്കു പോകുമ്പോള്‍
അകത്തേയ്ക്കുള്ള വഴിയും
കാണാതെ പഠിചില്ലെങ്കിലും
കാണുമ്പോള്‍ അറിയുമെന്നുള്ള
അവസ്ഥയിലെങ്കിലും
എത്തുകയെന്നത് യാത്രയ്ക്ക് മുന്‍പേ
യാത്രികന്‍ അറിയേണ്ട സത്യം .

എന്നിട്ടും
പുറത്തേക്കും
അകത്തേക്കും
തിരിച്ചും മറിച്ചുമുള്ള
വഴികള്‍ അറിയില്ലെങ്കിലും
പോകാനായി മുന്നിലുള്ള വഴിയെങ്കിലും
അറിയാതെങ്ങിനെ യാത്ര തുടങ്ങും ...???

സുരേഷ്കുമാര്‍ പുഞ്ചയില്‍