നിശാഗന്ധിയുടെ കാമുകന് ...!
.
നിശാഗന്ധി . അവള്ക്കവളെ അങ്ങിനെ വിളിക്കപ്പെടാന് ആയിരുന്നു എപ്പോഴും ഇഷ്ട്ടം . എല്ലാവരും അവളെ അങ്ങിനെ തന്നെ ആയിരുന്നു താനും വിളിച്ചിരുന്നതും . അവളുടെ പേര് നിശാഗന്ധി എന്നല്ലെന്നു അവള് പോലും പലപ്പോഴും മറന്നു പോയിരുന്നു . എന്നിട്ടും അവന് മാത്രം അവളെ അങ്ങിനെ വിളിച്ചില്ല . ഒരിക്കലും . അത് മാത്രം അവള് പക്ഷെ അവനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടതുമില്ല .
.
രാത്രികളിലും പകലുകളിലും അവനോടൊപ്പം ലോകം മുഴുവന് കയറി ഇറങ്ങുമ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സ് ചഞ്ചലമായിരുന്നു എന്ന് അവന് നിരീക്ഷിക്കാരുണ്ടായിരുന്നത്രേ. . അവന് തന്നെ അതവളോട് പറയും വരെ അവള് അതറിഞ്ഞിരുന്നില്ല . പക്ഷെ അവളുടെ മനസ്സ് അവനോടൊപ്പം മാത്രമായിരുന്നെന്ന് അവള്ക്കു മാത്രം ഉറപ്പിക്കാനായത് അവനെ വിശ്വസിപ്പിക്കാനും ആയില്ല .
.
അത് മാത്രമായിരുന്നുവോ കാരണം എന്നവള് പലകുറി ആലോചിച്ചിരുന്നു . എന്നാല് വ്യക്തമായ ഒരു ഉത്തരം അപ്പോഴൊന്നും അവള്ക്കുമുന്നില് തെളിഞ്ഞുമില്ലായിരുന്നു . അതിനു ശേഷവും അതിനു മുന്പും അവള് അങ്ങിനെ ആയിരുന്നു എന്ന് അവള്മാത്രം അറിഞ്ഞു .
.
എപ്പോഴാണ് അവനെ അവള് കണ്ടു മുട്ടിയതെന്നു അവള്ക്കോ അവനോ ഓര്മ്മയില്ലായിരുന്നു .എപ്പോള് പരിചയപ്പെട്ടെന്നും അവര് രണ്ടു പേരും ഓര്ത്തില്ല . ആദ്യത്തെ കാഴ്ച . ആദ്യത്തെ ചുംബനം . ആദ്യത്തെ ഉപഹാരം . അങ്ങിനെ യാതൊന്നും അവള്ക്കു ഓര്ക്കാന് കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല .അങ്ങിനെ ഒന്ന് ഇല്ലായിരുന്നു എന്നതല്ല കാരണം , അങ്ങിനെ എപ്പോഴെങ്കിലും പരിചയപ്പെടാനല്ലാതെ ,എന്നേക്കും ഒരുമിക്കാനായി ഒരുമിച്ചു ജനിച്ചവര് ആയിരുന്നു അവരെന്ന് ആയിരുന്നു അവര് കരുതിയിരുന്നത് .
.
അറിയാത്ത അറിവുകളും , കേള്ക്കാത്ത കേള്വികളും കാണാത്ത കാഴ്ചകളും അവള് അവനു പകര്ന്നു നല്കി . അവനില്നിന്നു അവള് കൊതിച്ചത് സ്നേഹം മാത്രം ആയിരുന്നിട്ടും അവന് അവളെ സ്നേഹിക്കുക മാത്രമല്ല , അവള്ക്കു ആവുന്നതെല്ലാം നല്കി . സ്വയം തൃപ്തനാകുന്നതിനെക്കാള് ,അവനു വേണ്ടിയിരുന്നത് അവളുടെ സംതൃപ്തി മാത്രമായിരുന്നു . ഒരു പൂവ് മാത്രം മോഹിച്ച അവള്ക്കു ഒരു പൂന്തോട്ടം തന്നെ അവനില് നിന്ന് കിട്ടിയിരുന്നു .
.
യാത്രകളും , കാഴ്ചകളും നിമിഷങ്ങളും പകലുകളും രാത്രികളും എന്ന് വേണ്ട ഓരോ നിമിഷവും അവര് അവരുടേത് മാത്രമാക്കി . ജനനവും മരണവും തൊട്ടു ജീവിതം വരെ അവര് സ്വന്തവുമാക്കി . അനുഭൂതികളും , നിര്വൃതികളും അവര്ക്ക് മാത്രമായി . കണ്ണുനീരും വേദനകളും അവര് തിരിച്ചു കൊടുക്കാതെ അവരവരുടെത് മാത്രമാക്കി .
.
അവനു ശേഷം പ്രളയമെന്നു അവള് തമാശയായി പറയാരുള്ളതല്ലായിരുന്നു . അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം അവന് മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് അവളെക്കാള് ചിലപ്പോള് അവനും അറിയാമായിരുന്നു .എന്നിട്ടും അവരുടെ ആ യാത്ര അവസാനിക്കാന് നേരം അവള്ക്കൊപ്പം അവന് മാത്രം ഉണ്ടായില്ല .....!!!
.
സുരേഷ്കുമാര് പുഞ്ചയില്
Friday, January 13, 2012
Sunday, January 8, 2012
പെട്ടിയിലെ ഭൂതം ....!!!
പെട്ടിയിലെ ഭൂതം ....!!!
.
രണ്ടു കിളികള് ആയിരുന്നു അത്. ഇണക്കിളികള്. അതിലൊന്ന് പറന്നു പോയിട്ടും മറ്റേതു അവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മടങ്ങിയെത്തുന്ന തന്റെ ഇണയെ കാത്ത്. നേരമെരെയായിട്ടും ഒട്ടും വെവലാതിയില്ലാതെഅത് അവിടെ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള് എനിക്കും അതിശയം തോന്നി. ഇനി അതിന്റെ ഇണയെങ്ങാനും വരില്ലേ എന്ന്. എന്നാല് അത്ര പോലും സംശയം അതിന്റെ മുഖത്ത് ഇല്ലായിരുന്നു. . ജീവിതം ചിലപ്പോഴൊക്കെ അങ്ങിനെയാകുന്നത് നോക്കി നില്ക്കേണ്ടി വരുന്നത് അതിശയവുമാണ്. അങ്ങിനെ ഒരു നാളിലാണ് എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകേണ്ടി വരുന്നത്. ഞാന് അവിടെ എത്തി പിറ്റേന്ന് തന്നെ പണി തുടങ്ങേണ്ടതിനാല് എന്റെ ആളുകളെയെല്ലാം ഞാന് അന്ന് തന്നെ അങ്ങോട്ടയച്ചിരുന്നു. അവിടെ എത്തി അവര് എനിക്കും കൂടിയുള്ള താമസ സ്ഥലം കൂടി ശരിയാകുംപോഴെക്കും ഞാനും അങ്ങ് എത്തിക്കഴിഞ്ഞു . . അവിടുത്തെ ചുറ്റുപാടുകള് എന്തോ എനിക്കത്ര പന്തിയായി തോന്നിയില്ല. അസാധാരണമായ ചില പെരുമാറ്റങ്ങള് അസ്വസ്ഥത ഉളവാക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം ....ചില സ്ഥലങ്ങള് അങ്ങിനെ ആണല്ലോ. നമുക്ക് എത്ര വേണ്ടപ്പെട്ട തായാലും ഒരു അടുപ്പം തോന്നില്ല. അങ്ങിനെ വിചാരിച്ചു ഞാനും സമാധാനിച്ചു, ഞാന് എന്റെ പണി തുടങ്ങി. . രണ്ടു ദിവസം ആയപ്പോഴേക്കും അവിടെ ഞങ്ങള്ക്ക് പരിചിതമായി. പണിത്തിരക്കിനിടയില് എനിക്ക് പലപ്പോഴുംകൂടെയുള്ളവരെ ശ്രദ്ധിക്കാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. എങ്കിലും അവരുടെ പ്രായം അങ്ങിനെ ആയതിനാല് തന്നെ ചെല്ലുന്നിടതുനിന്നു ഒരു പേരുദോഷം ഉണ്ടാക്കാതെ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വരാന് ഞാന് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു എല്ലാവരെയും എപ്പോഴും. . കൂട്ടത്തില് സുന്ദരനായ എന്റെ സഹായിയെ മാത്രം എനിക്ക് കുറച്ചു വിശ്വാസമായിരുന്നു. അവന് അനാവശ്യമായ കാര്യങ്ങള്ക്കൊന്നും പോകില്ലെന്ന ഒരു ഉറപ്പു എന്നില് ഉണ്ടായിരുന്നുഎപ്പോഴും. അവന്റെ വിനയവും, ഭവ്യതയും, ചുറു churukkum ഒക്കെ എന്നെ വല്ലാതെ ആകര്ഷിച്ചിരുന്നു. . അവന്റെ റൂമിലായിരുന്നു ഞങ്ങള് സാധനങ്ങളൊക്കെ വലിയ പെട്ടികളിലാക്കിയാണ് വെച്ചിരിക്കുന്നത് . ക്യാമറകളും വലിയ ലൈറ്റുകളും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു അതില് അതിനിടയില് തങ്ങി ഞെരുങ്ങി കിടക്കാന് ആദ്യത്തെ രണ്ടു ദിവസം അവനു വലിയ പ്രയാസമായിരുന്നു. പിന്നെ നേരം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ അവന് ആ റൂമില് തന്നെയായിരുന്നു കഴിച്ചു കൂട്ടിയിരുന്നത്. അവന് അങ്ങിനെ ഒരു പ്രശ്നക്കാരനല്ലാതതിനാല് ഞങ്ങള് അതുകാര്യമാക്കിയുമില്ല. . അങ്ങിനെ പണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു അന്ന് ഞാങ്ങള് നേരത്തെ പോരുകയായിരുന്നു. വീട്ടില് എത്തിയിട്ട് എനിക്ക് അത്യാവശ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല് ഞാന് തന്നെ തിടുക്കവും കൂട്ടി. വലിയ പെട്ടികള് രണ്ടു മൂന്നു പേര് പിടിച്ചാണ് എപ്പോഴും വണ്ടികളില് കയറ്റാരുള്ളത്. സാധനങ്ങളൊക്കെ എടുത്തു വണ്ടികളില് കയറ്റി ഞങ്ങള് ഇറങ്ങാന് തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഒരു കൂട്ടം ആളുകള് പോലീസുമായി അവിടെ എത്തി ഞങ്ങളെ തടഞ്ഞത്. അതില് ഒരാളുടെ മകളെ രാണ്ടു ദിവസമായി കാണാനില്ലെന്ന്. . അയാള്ക്ക് സംശയം എന്റെ ആ വിസ്വസ്തനെയാനെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള് എനിക്ക് തന്നെ വിശ്വസിക്കാന് ആയില്ല. എങ്കിലും വരുടെ മുന്നിലും എനിക്ക് സ്വയവും സത്യം തെളിയിക്കേണ്ടത് കൊണ്ട് ഞാന് അവരെ വെല്ലുവിളിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില് ആരും അവന് ആ പെണ്കുട്ടിയുമായി സംസാരിക്കുന്ന്ടു പോയിട്ട് പണി കഴിഞ്ഞാല് അവന് അവന്റെ റൂമില് നിന്ന് പുറത്തു പോലും ഇറങ്ങാറില്ലായിരുന്നല്ലോ . ആ ധൈര്യത്തില് തന്നെ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളും. . ഞങ്ങളിങ്ങനെ മസിലും പിടിച്ചു നില്ക്കവേ അവന്റെ മാത്രം കാലിടരുന്നത് ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു. എങ്കിലും വിശ്വാസം തകര്ക്കാന് ഞാന് തയ്യാറായിരുന്നില്ല. പോരാത്തതിന് ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി ഞങ്ങള് അല്ലാതെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വേറെ ആരും ഇല്ലായിരുന്നു എന്നതാണ്. പിന്നെ എങ്ങിനെ അയാളുടെ മകള് ഉണ്ടാകും. ആ ധയ്ര്യത്തില് നെഞ്ചും വിരിച്ചു നില്ക്കവേ അയാള് ഞങ്ങളെ ഒരു പരിഹാസ രൂപത്തില് നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പോലീസുകാരനേയും കൂട്ടി ഞങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ പെട്ടി തുറന്നു. അതിലതാ ആ പെണ്കുട്ടി ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു ....!!! . സുരേഷ്കുമാര് പുഞ്ചയില്
.
രണ്ടു കിളികള് ആയിരുന്നു അത്. ഇണക്കിളികള്. അതിലൊന്ന് പറന്നു പോയിട്ടും മറ്റേതു അവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മടങ്ങിയെത്തുന്ന തന്റെ ഇണയെ കാത്ത്. നേരമെരെയായിട്ടും ഒട്ടും വെവലാതിയില്ലാതെഅത് അവിടെ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള് എനിക്കും അതിശയം തോന്നി. ഇനി അതിന്റെ ഇണയെങ്ങാനും വരില്ലേ എന്ന്. എന്നാല് അത്ര പോലും സംശയം അതിന്റെ മുഖത്ത് ഇല്ലായിരുന്നു. . ജീവിതം ചിലപ്പോഴൊക്കെ അങ്ങിനെയാകുന്നത് നോക്കി നില്ക്കേണ്ടി വരുന്നത് അതിശയവുമാണ്. അങ്ങിനെ ഒരു നാളിലാണ് എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകേണ്ടി വരുന്നത്. ഞാന് അവിടെ എത്തി പിറ്റേന്ന് തന്നെ പണി തുടങ്ങേണ്ടതിനാല് എന്റെ ആളുകളെയെല്ലാം ഞാന് അന്ന് തന്നെ അങ്ങോട്ടയച്ചിരുന്നു. അവിടെ എത്തി അവര് എനിക്കും കൂടിയുള്ള താമസ സ്ഥലം കൂടി ശരിയാകുംപോഴെക്കും ഞാനും അങ്ങ് എത്തിക്കഴിഞ്ഞു . . അവിടുത്തെ ചുറ്റുപാടുകള് എന്തോ എനിക്കത്ര പന്തിയായി തോന്നിയില്ല. അസാധാരണമായ ചില പെരുമാറ്റങ്ങള് അസ്വസ്ഥത ഉളവാക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം ....ചില സ്ഥലങ്ങള് അങ്ങിനെ ആണല്ലോ. നമുക്ക് എത്ര വേണ്ടപ്പെട്ട തായാലും ഒരു അടുപ്പം തോന്നില്ല. അങ്ങിനെ വിചാരിച്ചു ഞാനും സമാധാനിച്ചു, ഞാന് എന്റെ പണി തുടങ്ങി. . രണ്ടു ദിവസം ആയപ്പോഴേക്കും അവിടെ ഞങ്ങള്ക്ക് പരിചിതമായി. പണിത്തിരക്കിനിടയില് എനിക്ക് പലപ്പോഴുംകൂടെയുള്ളവരെ ശ്രദ്ധിക്കാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. എങ്കിലും അവരുടെ പ്രായം അങ്ങിനെ ആയതിനാല് തന്നെ ചെല്ലുന്നിടതുനിന്നു ഒരു പേരുദോഷം ഉണ്ടാക്കാതെ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വരാന് ഞാന് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു എല്ലാവരെയും എപ്പോഴും. . കൂട്ടത്തില് സുന്ദരനായ എന്റെ സഹായിയെ മാത്രം എനിക്ക് കുറച്ചു വിശ്വാസമായിരുന്നു. അവന് അനാവശ്യമായ കാര്യങ്ങള്ക്കൊന്നും പോകില്ലെന്ന ഒരു ഉറപ്പു എന്നില് ഉണ്ടായിരുന്നുഎപ്പോഴും. അവന്റെ വിനയവും, ഭവ്യതയും, ചുറു churukkum ഒക്കെ എന്നെ വല്ലാതെ ആകര്ഷിച്ചിരുന്നു. . അവന്റെ റൂമിലായിരുന്നു ഞങ്ങള് സാധനങ്ങളൊക്കെ വലിയ പെട്ടികളിലാക്കിയാണ് വെച്ചിരിക്കുന്നത് . ക്യാമറകളും വലിയ ലൈറ്റുകളും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു അതില് അതിനിടയില് തങ്ങി ഞെരുങ്ങി കിടക്കാന് ആദ്യത്തെ രണ്ടു ദിവസം അവനു വലിയ പ്രയാസമായിരുന്നു. പിന്നെ നേരം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ അവന് ആ റൂമില് തന്നെയായിരുന്നു കഴിച്ചു കൂട്ടിയിരുന്നത്. അവന് അങ്ങിനെ ഒരു പ്രശ്നക്കാരനല്ലാതതിനാല് ഞങ്ങള് അതുകാര്യമാക്കിയുമില്ല. . അങ്ങിനെ പണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു അന്ന് ഞാങ്ങള് നേരത്തെ പോരുകയായിരുന്നു. വീട്ടില് എത്തിയിട്ട് എനിക്ക് അത്യാവശ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല് ഞാന് തന്നെ തിടുക്കവും കൂട്ടി. വലിയ പെട്ടികള് രണ്ടു മൂന്നു പേര് പിടിച്ചാണ് എപ്പോഴും വണ്ടികളില് കയറ്റാരുള്ളത്. സാധനങ്ങളൊക്കെ എടുത്തു വണ്ടികളില് കയറ്റി ഞങ്ങള് ഇറങ്ങാന് തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഒരു കൂട്ടം ആളുകള് പോലീസുമായി അവിടെ എത്തി ഞങ്ങളെ തടഞ്ഞത്. അതില് ഒരാളുടെ മകളെ രാണ്ടു ദിവസമായി കാണാനില്ലെന്ന്. . അയാള്ക്ക് സംശയം എന്റെ ആ വിസ്വസ്തനെയാനെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള് എനിക്ക് തന്നെ വിശ്വസിക്കാന് ആയില്ല. എങ്കിലും വരുടെ മുന്നിലും എനിക്ക് സ്വയവും സത്യം തെളിയിക്കേണ്ടത് കൊണ്ട് ഞാന് അവരെ വെല്ലുവിളിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില് ആരും അവന് ആ പെണ്കുട്ടിയുമായി സംസാരിക്കുന്ന്ടു പോയിട്ട് പണി കഴിഞ്ഞാല് അവന് അവന്റെ റൂമില് നിന്ന് പുറത്തു പോലും ഇറങ്ങാറില്ലായിരുന്നല്ലോ . ആ ധൈര്യത്തില് തന്നെ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളും. . ഞങ്ങളിങ്ങനെ മസിലും പിടിച്ചു നില്ക്കവേ അവന്റെ മാത്രം കാലിടരുന്നത് ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു. എങ്കിലും വിശ്വാസം തകര്ക്കാന് ഞാന് തയ്യാറായിരുന്നില്ല. പോരാത്തതിന് ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി ഞങ്ങള് അല്ലാതെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വേറെ ആരും ഇല്ലായിരുന്നു എന്നതാണ്. പിന്നെ എങ്ങിനെ അയാളുടെ മകള് ഉണ്ടാകും. ആ ധയ്ര്യത്തില് നെഞ്ചും വിരിച്ചു നില്ക്കവേ അയാള് ഞങ്ങളെ ഒരു പരിഹാസ രൂപത്തില് നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പോലീസുകാരനേയും കൂട്ടി ഞങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ പെട്ടി തുറന്നു. അതിലതാ ആ പെണ്കുട്ടി ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു ....!!! . സുരേഷ്കുമാര് പുഞ്ചയില്
Thursday, January 5, 2012
പ്രണയം ....!!!
പ്രണയം ....!!!
പൂക്കള്ക്ക് മേലെ സുഗന്ധം വിരിയിക്കുന്നത് ശലഭങ്ങള് ആണെന്ന് ഞാന് വെറുതേ പറയുമായിരുന്നു . അത് പക്ഷെ ശലഭങ്ങള് അല്ല , പകരം ആ പൂക്കളിലെ തേന് കുടിക്കാന് എത്തുന്ന വണ്ടുകള് ആണെന്നത് ആയിരുന്നു സത്യം . വണ്ടുകള് തങ്ങളുടെ സൌന്ദര്യം മുഴുവനും , തങ്ങളുടെ സൌരഭ്യം മുഴുവനും ആ പൂക്കള്ക്ക് നല്കി പൂക്കളുടെ കറുപ്പ് ആവാഹിച്ചു എടുത്തതാണെന്നു പക്ഷെ ഈ ലോകം അറിഞ്ഞതേയില്ല . ലോകത്തില് ഉള്ളവരും അറിഞ്ഞില്ല . അറിയുമായിരുന്ന പൂക്കളാകട്ടെ അത് അറിഞ്ഞില്ലെന്നു നടിക്കുകയും ചെയ്തു .
.
ഇനിയും വിടരാത്ത ഒരു പൂ . അങ്ങിനെ ആയിരുന്നു അവളെക്കുറിച്ച് അവന് എപ്പോഴും പറയാറുള്ളത് . അകലെ മാത്രം നിന്നെ അവന് അവളെ അപ്പോഴും നോക്കി കാനാരുണ്ടാ യിരുന്നുള്ളൂ . എന്റെ കൂടെ അവിടെ വരുമ്പോഴെല്ലാം അവന് മാത്രം പുറത്തിറങ്ങാതെ എന്റെ വണ്ടിയിലിരിക്കും . ഞങ്ങള് ചെല്ലുന്നത് കാലത്തായിരിക്കും മിക്കവാറും . ആ സമയം അവള് തോട്ടത്തില് പൂക്കളെ പരിപാലിക്കുകയാവും .
.
അവളെക്കാള് ഭംഗി കുറവായതിനാലാകും പൂക്കള് ആവേശത്തോടെ ആയിരുന്നു അവിടെ വളര്ന്നിരുന്നത് .നിറച്ചു പൂക്കളുമായി ശിഖരങ്ങള് നിറച്ചു , തഴച്ചു വളരാന് അവര് വ്യഗ്രത കാട്ടി . എപ്പോഴെങ്കിലും അവളെ തോല്പ്പിക്കാന് പറ്റുമെന്ന് വാശി അവരുടെ വളര്ച്ചയില് എപ്പോഴും കാണാമായിരുന്നു .
.
അവളുടെ സ്നേഹം മുഴുവനും ആ പൂക്കള്ക്ക് മാത്രമായി കൊടുക്കുന്നതില് അവന് ഏറെ
വിഷമിച്ചിരുന്നു . അതുപക്ഷേ അവന് ആ പൂകളോട് മാത്രം പറഞ്ഞു പരിഭവം ഭാവിച്ചു . അവള് പോയിക്കഴിയും വരെ എന്റെ കാറില് തന്നെ കാത്തിരുന്ന ശേഷം പിന്നെ പുറത്തിറങ്ങി അവളുടെ കൈകളുടെ തലോടല് ഏറ്റ ആ പൂക്കളിലൂടെ അവന് കൊതിയോടെ മുഖം ചേര്ത്ത് നടക്കും . ആ പൂക്കള്ക്ക് ചുറ്റും പടര്ന്നിരിക്കുന്ന അവയെക്കാള് വശ്യമായ അവളുടെ സുഗന്ധം അവന് ആവോളം ആസ്വദിക്കും .
.
മറ്റുള്ളവര് കണ്ടാല് വട്ടാണെന്ന് പറയുമെന്ന് കരുതി അപ്പോഴേക്കും ഞാന് അവനെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് വരികയായിരുന്നു എന്നും പതിവ് . എന്നിട്ടും അവന് അവളോട് മാത്രം അവന്റെ സ്നേഹം പറഞ്ഞില്ല .അല്ലെങ്കില് അവന് പറയുക , മാലാഖയെ പോലെ പരിശുദ്ധയായ അവളുടെ സ്നേഹം കിട്ടാന് മാത്രം താന് ഭാഗ്യവാനല്ല എന്നായിരുന്നു .
.
ജോലി കാര്യങ്ങളുമായി എനിക്കും അവനും കുറച്ചു ദിവസം മാറി നില്ക്കേണ്ടി വന്നതിനു ശേഷം അവന്റെ നിര്ബന്ധാല് മാത്രമാണ് ഞങ്ങള് അന്ന് തിരിച്ചു വരും വഴിക്ക് അവിടെ കയറിയത് . കടന്നു ചെല്ലുമ്പോള് പതിവുപോലെ അവിടെ ആരെയും കണ്ടില്ല എന്നത് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി .വാതിലുകള് തുറന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നിറയെ ആളുകളുള്ള ആ അനാഥാലയത്തിലെ ആരെയും അവിടെ കാണാത്തത് എന്നെയും അവനെയും ഒരുപോലെ പരിഭ്രമിപ്പിച്ചു .
.
അന്നാദ്യമായി എന്റെയൊപ്പം അകത്തേക്ക് വന്ന അവനും ഞാനും ആകതെല്ലാം നടന്നു നോക്കവേ ഒരു ജീവനക്കാരിയെ കണ്ടെത്തി . അവരോടു കാര്യം തിരക്കിയപ്പോഴാണ് അറിയുന്നത് ആ പെണ്കുട്ടി ഒരു അപകടത്തില് പരിക്കുപറ്റി ആശുപത്രിയില് ആണെന്ന്. അവളുടെ സുഖത്തിനായി പ്രാര്ത്ഥിക്കാന് പോയിരിക്കുകയാണ് എല്ലാവരും എന്നും . പൂംതോട്ടത്തില് ജോലി നോക്കവേ കാല് തട്ടി അവള് താഴെ വീണത് ഒരു കമ്പിയുടെ മുകളിലേക്ക് ആയിരുന്നത്രെ . അതവളുടെ വയറ്റില് തന്നെ തുളച്ചു കയറുകയും ചെയ്തു .
.
.അവളോട് അസൂയ പൂണ്ട പൂക്കള് അവളെ തള്ളിയിട്ടതാനെന്നു അവന് അന്നാദ്യമായി പ്രതികരിക്കുന്നത് തിരിച്ചുള്ള ഒട്ടതിനിടയിലും ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു. പിന്നെ എങ്ങിനെയാണ് അവളെ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തിട്ടുള്ള ആശുപത്രിയില് ഞങ്ങള് എത്തിയതെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ ഓര്മ്മയില്ല . അവിടെയെത്തി ഡോക്ടറെ കണ്ടു കാര്യം തിരക്കുംപോഴാണ് അറിയുന്നത് അവള്ക്കു ഗുരുതരമായ അപകടമാണെന്നും , ഒരു കിഡ്നിയും കരളിന്റെ ഭാഗങ്ങളും പൂര്ണ്ണമായും നശിച്ചുപോയെന്നും . അവ ഉടനെ മാറ്റി വെക്കണം എന്നും . അത് കേട്ടതും എല്ലാവരെയും അമ്പരപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവന് ചാടി വീഴുകയായിരുന്നു ഡോക്ടറുടെ അടുത്തേക്ക് അപ്പോള് . തന്റെതെല്ലാം എടുത്തു എങ്ങിനെയും അവളെ രക്ഷിക്കാന് അലറിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവന് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള് എനിക്ക് മിണ്ടാന് പോലും ആയിരുന്നില്ല .
.
ദൈവം കണ്ടറിയുന്നത് ചിലപ്പോള് നമ്മള് കാണാതെ പോകുന്നു . ഒരു സംശയവുമില്ലാതെ തന്റെ അവയവങ്ങള് അവള്ക്കു പറ്റുമെന്ന് അവന് കൃത്യമായി പറഞ്ഞപ്പോള് ആരും ആദ്യം വിശ്വസിച്ചില്ല . എങ്കിലും ഡോക്ടര് അത് ടെസ്റ്റ് ചെയ്യാന് എടുത്തപ്പോള് അവരും വിസ്മയിച്ചു പോയി .രണ്ടും ഏറ്റവും നന്നായി യോജിക്കുന്നതായിരുന്നു . ആശുപത്രിക്കിടക്കയില് അവള്ക്കടുത്ത മുറയില് തന്റെ അവയവങ്ങള് ദാനം ചെയ്യാന് അവന് കിടക്കുമ്പോള് , ഞാന് പ്രാര്ത്തിച്ചിരുന്നത് അവള്ക്കു വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു . അവളെ അവനു ജീവനോടെ തിരിച്ചു കിട്ടാന് വേണ്ടി .......!!!
.
സുരേഷ് കുമാര് പുഞ്ചയില് .
.
Wednesday, January 4, 2012
മക്കളുടെ അച്ഛന് ...!!!
മക്കളുടെ അച്ഛന് ...!!!
.
പകല് അറിയാതെയാണ് രാത്രി അന്ന് മാത്രം കടന്നെത്തിയത് . ഒരുപക്ഷെ അന്നത്തെ രാത്രിക്ക് പതിവിലേറെ തിരക്കുമായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു . എങ്ങിനെയും വേഗമെത്തി തിരിച്ചുപോകാനുള്ള വ്യഗ്രത . അതെന്നെ പക്ഷെ ഒട്ടും അലോസരപ്പെടുത്തിയില്ല എന്നതാണ് സത്യം . ഞാന് അല്ലെങ്കില് തന്നെ അപ്പോഴേക്കും പകലിനെക്കാള് രാത്രികളെയാണ് സ്നേഹിക്കാന് തുടങ്ങിയിരുന്നത് .
.
ഞാന് അവിടെ താമസിക്കാന് തുടങ്ങിയിട്ട് അധികം നാളായിരുന്നില്ല . അടുത്ത വീട്ടുകാരെയൊക്കെ പരിചയപ്പെട്ടു വരുന്നേ ഉള്ളു എങ്കിലും അടുത്ത വീട്ടിലെ ഒരു ആണ്കുട്ടി എന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായി മാറിയത് വളരെ പെട്ടെന്നാണ് . അവന്റെ അച്ഛനെ എനിക്കറിയില്ലെങ്കിലും അമ്മയെ അവന് എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നിരുന്നു . അവര് എന്നോട് പലപ്പോഴും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു .
.
നാല് ആണ്കുട്ടികള് ആയിരുന്നു അവര് . അവനാണ് ഏറ്റവും മുതിര്ന്നത് . അവനു താഴെയുള്ള കുട്ടികളെയും അവന് വളരെ ഉത്തരവാദിത്വതോടെ നോക്കുന്നത് ഞാന് അസൂയയോടെയാണ് നോക്കി നിന്നിരുന്നത് . അവന്റെ പക്വതയും ധൈര്യവും എനിക്ക് അല്പമെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്നു ഞാന് പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു .
.
അവന്റെ കുഞ്ഞു ആവശ്യങ്ങള്ക്ക് പോലും അവന് ഒരിക്കലും മറ്റുള്ളവരെ ശല്ല്യപ്പെടുതിയിരുന്നില്ല എന്നത് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി . അവന്റെ സ്വകാര്യമായ ഒരു കാര്യങ്ങളും അവന് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല . എങ്കിലും ഞങ്ങള് ഒരുപാട് സംസാരിക്കാ റണ്ടായിരുന്നു. ചിലപ്പോള് എനിക്ക് തോന്നും അവന് എന്റെ ഗുരുവാണോ എന്ന് . അത്രയും ലോക പരിചയതോടെയാണ് അവന് എന്നോട് സംസാരിക്കാരുണ്ടായിരുന്നത്.
.
അവന്റെ അമ്മയെ ഞാന് ഇടയ്ക്കിടെ കാണാരുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവന്റെ അച്ഛനെ ഞാന് ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം അകലെ വെച്ച് മാത്രമേ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ . പലകുറി ചോദിച്ചെങ്കിലും അവന് എപ്പോഴും ആ ചോദ്യങ്ങളില് നിന്ന് മാത്രം വിദഗ്ദമായി തെന്നിമാരുകയാണ് ചെയ്യാറുള്ളത് . മറ്റെല്ലാതിനെ പറ്റിയും വാതോരാതെ പറയാറുള്ള അവന് പക്ഷെ ഇതില് നിന്ന് മാത്രം തന്ത്ര പരമായി ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നത് വ്യക്തമായും എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു .
.
കുട്ടികളുടെതായ ഒരു കാര്യങ്ങളും ആ കുട്ടികള്ക്കുള്ളതായി ഞാന് കണ്ടിട്ടില്ല . കളിപ്പാട്ടങ്ങളോ , നല്ല ഉടുപ്പുകളോ നല്ല സാധങ്ങള് തന്നെയോ അവരുടെ കയ്യില് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . എങ്കിലും ഞാന് ചിലപ്പോഴൊക്കെ എന്തെങ്കിലും സമ്മാനങ്ങള് കൊടുത്താല് പോലും അത് വാങ്ങാന് അവനോ അവന്റെ അനിയന്മാരോ തയ്യാറായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് എന്നെ ഏറ്റവും അത്ഭുതപ്പെടുതാരുള്ളത് .
.
അങ്ങിനെയുള്ള ഒരു ദിവസം പതിവിനു വിപരീതമായി അവന് എന്നെ സമീപിച്ചത് ഒരു ആവശ്യവുമായിട്ടായിരുന്നു .അവനു ഒരു സീഡി കാണണം . അത് പക്ഷെ ഞാന് നോക്കാനും പാടില്ല . വിചിത്രമായിരുന്നെങ്കിലും അവന്റെ ആവശ്യം ഞാന് അംഗീകരിച്ചു . തെറ്റായതൊന്നും അവന് ചെയ്യില്ലെന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസം എന്നില് സംശയം വളര്ത്തുകയാണ് പക്ഷെ ചെയ്തത് .
.
അവനു കാണാന് വേണ്ടി ഞാന് കമ്പ്യൂട്ടര് ശരിയാക്കി കൊടുത്തു ഞാന് പുറത്തിറങ്ങി വാതില് അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു .ആകാംക്ഷയുണ്ടെങ്കിലും ഞാന് ഒന്നും പറയാതെ അടുക്കളയില് എന്റെ പണികള്ക്കായി പോയി . കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവന് എന്റെ അടുതെത്തി , പോവുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞു . എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ അവന് അത് പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് അവനെ പിടിച്ചു നിര്ത്തി കാര്യം തിരക്കി . അന്നാദ്യമായി കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ അവന്റെ മുഖം കണ്ട എനിക്ക് അവനെ നോക്കാന് തന്നെ വലിയ വിഷമമായി .
.
ഞാന് അവനെ ചേര്ത്ത് പിടിച്ചു കാര്യം തിരക്കിയപ്പോള് അവന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു . അച്ഛന് അവന്റെ അമ്മയെ പുറത്തു കൊണ്ട് പോകാരുണ്ടായിരുന്നത് അമ്മയെ വില്കാനാനെന്നു . അതിനെക്കാള് വലുതായി അവന് പറഞ്ഞ കാര്യം എന്നെ ഇരുട്ടിലാക്കി . അവന്റെ അമ്മയെ മറ്റുള്ളവര്ക്ക് കൊടുക്കുന്നത് ഷൂട്ട് ചെയ്തെടുത് ആ സീഡി അവന് കാണാന് വേണ്ടി മാത്രം അവന്റെ മേശപ്പുരതാണ് അയാള് വെച്ചിരുന്നതെന്ന് .....!!!
.
സുരേഷ് കുമാര് പുഞ്ചയില് .
കൂട്ടിരിപ്പുകാരന് കൂട്ടിരിക്കേണ്ടവര് ....!!! .
കൂട്ടിരിപ്പുകാരന് കൂട്ടിരിക്കേണ്ടവര് ....!!!.
.
എനിക്ക് വയ്യെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് എന്നെക്കാള് സത്യത്തില് വയ്യാതായത് എന്റെ കൂട്ടുകാര്ക്കാണ്. അവര് എന്നെ എത്രയും വേഗം ആശുപത്രിയില് എത്തിക്കാനുള്ള തിടുക്കതിലായി . അങ്ങിനെ പെട്ടെന്ന് ആശുപത്രിയില് പോകേണ്ട അസുഖമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും ജോലി തിരക്കിനിടയില് ഇനി ഇതൊരു വിഷമം ആകേണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാന് എന്തായാലും അവരുടെ ഒപ്പം ആശുപത്രിയില് പോകാന് തീരുമാനിച്ചു.
.
എനിക്ക് അടുത്തറിയാവുന്ന ഒരു ആശുപത്രിയില്, എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരു ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് പോകാമെന്ന് ഞാന് പറഞ്ഞപ്പോള് എല്ലാവരും സമ്മതിച്ചു. ഒരു വണ്ടിയില് കയറാവുന്നതിനേക്കാള് കൂടുതല് ആളുകളുമായി അവര് എന്നെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് ആനയിച്ചു.
.
അവിടെയെത്തിയപ്പോള് ഡോക്ടര് ഉണ്ടായിരുന്നില്ലാതതിനാല് അവര് വരുന്നതുവരെ ഞങ്ങള് പുറത്തു കടയില് നിന്നും ഒരു ചായയും കുടിച്ചു ഇരുന്നു. പിന്നെ അവര് വന്നപ്പോള് ഞങ്ങള് എല്ലാവരും കൂടി അകത്തേക്ക് കയറി. എല്ലാവരും കൂടി കയറി ചെല്ലുന്നത് കണ്ട് എന്തോ അത്യാഹിതമാണെന്ന് കരുതി അവിടുത്തെ അറ്റന്ടര്മാര് ഓടിവന് പറഞ്ഞു ഇവിടെ അത്യാഹിതങ്ങളൊന്നും എടുക്കില്ല എന്ന്. അതിനു വലിയ ആശുപത്രിയില് പോകണമെന്ന്. അത് കേട്ട് കൂടെയുള്ളവരില് ചിലര് നാണത്തോടെ പുറത്തു വണ്ടിയില് ചെന്നിരുന്നു.
.
എന്നെ ആശുപത്രിയില് കൊണ്ട് പോകാന് നിര്ബന്ധിച്ചു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയത് എന്റെ ഒരു അടുത്ത സുഹൃത്തായിരുന്നു. അങ്ങിനെ അവനും ഞാനും മാത്രം അകത്തു കയറി. ഡോക്ടര് എന്നെ വിശദമായി പരിശോദിച്ചു. ചില ടെസ്റ്റുകള്ക്കു എഴുതി. അടുത്ത് പരിചയമുള്ള ആളായതിനാല് ഡോക്ടര് തന്നെ കൂടെ വന്നു എല്ലാ ടെസ്റ്റുകളും ചെയ്യിച്ചു. എല്ലാം നോര്മല് ആണെന്ന് കണ്ടു ഞങ്ങളെല്ലാം സന്തോഷിച്ചു.
.
ക്ഷീണത്തിനും മറ്റുമുള്ള ഒരു മരുന്ന് മാത്രം അവര് എഴുതി തന്നതും കൊണ്ട് ഞങ്ങള് തിരിച്ചു പോരാന് നേരം എന്റെ കൂടെ വന്ന കൂട്ടുകാരന് ഒരു മോഹം. മൂപ്പരുടെ പ്രഷറും ഷുഗറും ഒക്കെ ഒന്ന് നോക്കണം. കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള് ഡോക്ടര് സന്തോഷത്തോടെ നോക്കി കൊടുക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങിന ടെസ്റ്റ് ചെയ്തതും ഉടനെ ഡോക്ടര് മറ്റൊന്നും പറയാതെ എമെര്ജെന്സിയിലേക്ക് വിളിച്ച് എനിക്ക് കൂട്ട് വന്ന ആ കൂട്ടുകാരനെ അവിടെ അട്മിട്റ്റ് ചെയ്യാന് പറഞ്ഞു . അയാള്ക്കായിരുന്നു അപ്പോള് എന്നെക്കാള് കൂടുതല് അസുഖം ....!!!!
.
സുരേഷ്കുമാര് പുഞ്ചയില് ....!!!.
.
.
എനിക്ക് വയ്യെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് എന്നെക്കാള് സത്യത്തില് വയ്യാതായത് എന്റെ കൂട്ടുകാര്ക്കാണ്. അവര് എന്നെ എത്രയും വേഗം ആശുപത്രിയില് എത്തിക്കാനുള്ള തിടുക്കതിലായി . അങ്ങിനെ പെട്ടെന്ന് ആശുപത്രിയില് പോകേണ്ട അസുഖമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും ജോലി തിരക്കിനിടയില് ഇനി ഇതൊരു വിഷമം ആകേണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാന് എന്തായാലും അവരുടെ ഒപ്പം ആശുപത്രിയില് പോകാന് തീരുമാനിച്ചു.
.
എനിക്ക് അടുത്തറിയാവുന്ന ഒരു ആശുപത്രിയില്, എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരു ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് പോകാമെന്ന് ഞാന് പറഞ്ഞപ്പോള് എല്ലാവരും സമ്മതിച്ചു. ഒരു വണ്ടിയില് കയറാവുന്നതിനേക്കാള് കൂടുതല് ആളുകളുമായി അവര് എന്നെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് ആനയിച്ചു.
.
അവിടെയെത്തിയപ്പോള് ഡോക്ടര് ഉണ്ടായിരുന്നില്ലാതതിനാല് അവര് വരുന്നതുവരെ ഞങ്ങള് പുറത്തു കടയില് നിന്നും ഒരു ചായയും കുടിച്ചു ഇരുന്നു. പിന്നെ അവര് വന്നപ്പോള് ഞങ്ങള് എല്ലാവരും കൂടി അകത്തേക്ക് കയറി. എല്ലാവരും കൂടി കയറി ചെല്ലുന്നത് കണ്ട് എന്തോ അത്യാഹിതമാണെന്ന് കരുതി അവിടുത്തെ അറ്റന്ടര്മാര് ഓടിവന് പറഞ്ഞു ഇവിടെ അത്യാഹിതങ്ങളൊന്നും എടുക്കില്ല എന്ന്. അതിനു വലിയ ആശുപത്രിയില് പോകണമെന്ന്. അത് കേട്ട് കൂടെയുള്ളവരില് ചിലര് നാണത്തോടെ പുറത്തു വണ്ടിയില് ചെന്നിരുന്നു.
.
എന്നെ ആശുപത്രിയില് കൊണ്ട് പോകാന് നിര്ബന്ധിച്ചു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയത് എന്റെ ഒരു അടുത്ത സുഹൃത്തായിരുന്നു. അങ്ങിനെ അവനും ഞാനും മാത്രം അകത്തു കയറി. ഡോക്ടര് എന്നെ വിശദമായി പരിശോദിച്ചു. ചില ടെസ്റ്റുകള്ക്കു എഴുതി. അടുത്ത് പരിചയമുള്ള ആളായതിനാല് ഡോക്ടര് തന്നെ കൂടെ വന്നു എല്ലാ ടെസ്റ്റുകളും ചെയ്യിച്ചു. എല്ലാം നോര്മല് ആണെന്ന് കണ്ടു ഞങ്ങളെല്ലാം സന്തോഷിച്ചു.
.
ക്ഷീണത്തിനും മറ്റുമുള്ള ഒരു മരുന്ന് മാത്രം അവര് എഴുതി തന്നതും കൊണ്ട് ഞങ്ങള് തിരിച്ചു പോരാന് നേരം എന്റെ കൂടെ വന്ന കൂട്ടുകാരന് ഒരു മോഹം. മൂപ്പരുടെ പ്രഷറും ഷുഗറും ഒക്കെ ഒന്ന് നോക്കണം. കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള് ഡോക്ടര് സന്തോഷത്തോടെ നോക്കി കൊടുക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങിന ടെസ്റ്റ് ചെയ്തതും ഉടനെ ഡോക്ടര് മറ്റൊന്നും പറയാതെ എമെര്ജെന്സിയിലേക്ക് വിളിച്ച് എനിക്ക് കൂട്ട് വന്ന ആ കൂട്ടുകാരനെ അവിടെ അട്മിട്റ്റ് ചെയ്യാന് പറഞ്ഞു . അയാള്ക്കായിരുന്നു അപ്പോള് എന്നെക്കാള് കൂടുതല് അസുഖം ....!!!!
.
സുരേഷ്കുമാര് പുഞ്ചയില് ....!!!.
.
Sunday, January 1, 2012
പരിഷ്ക്കാരിയുടെ പര്ച്ചേസിംഗ് ....!!!
പരിഷ്ക്കാരിയുടെ പര്ച്ചേസിംഗ് ....!!!
പച്ചയും മഞ്ഞയും മാത്രമാണ് നിറങ്ങള് എന്ന് ഞാനും സ്വപ്നം കാണുമായിരുന്നു പണ്ട് . പിന്നെ ലോകത്തിന്റെ വിശാലതയില് മാറി മറയുന്ന നിറങ്ങള്ക്ക് കണക്കില്ലെന്നു ഞാന് തിരിച്ചറിയാന് തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും കണ്ണില് നിന്നും നിറങ്ങള് തന്നെ ഒന്നൊന്നായി മറയാന് തുടങ്ങിയിരുന്നു .
അയാളും പുതിയതായാണ് ഓഫീസിലേക്ക് വന്നത് . ഗ്രാമീണതയുടെ വശ്യതയുമായി കടന്നെത്തിയ അയാള് പക്ഷെ ഒരു പച്ച പരിഷ്ക്കാരിയെന്നു ഭാവിക്കാന് എപ്പോഴും ശ്രമിച്ചിരുന്നു . ആദ്യമായി ലോകം കാണുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ ഭാവം അയാളുടെ മുഖത്ത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഞങ്ങള് പക്ഷെ അയാളെ നിരാശപ്പെടുത്താതിരിക്കാന് പരമാവധി ശ്രമിച്ചു .
അറിയില്ലെന്നത് ഒരിക്കലും ഒരു തെറ്റല്ല എന്ന് ഞങ്ങള് അയാളെ പറഞ്ഞു ബോധ്യപ്പെടുത്താന് ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെ അയാള് ഞങ്ങള്ക്ക് നേരെ കൊഞ്ഞനം കുത്തി ചിരിച്ചു കാണിച്ചു . ഞങ്ങളെ വിഡ്ഢികള് ആക്കാനും അങ്ങിനെ ഞങ്ങളെക്കാള് വിവരമുള്ളവനാനെന്നു സ്വയം അഭിനയിക്കാനും അയാള് എപ്പോഴും ശ്രമിച്ചു പോന്നു
.
എങ്കിലും പുറത്തു പോകുമ്പോള് ഒപ്പം കൂട്ടാനും , ഒന്നിച്ചു കാര്യങ്ങള് ചെയ്യാനും ഞങ്ങള് ഒട്ടും മടികാണിച്ചിരുന്നില്ല .എല്ലയിടതെക്കും വരാനും , എല്ലാം ചെയ്യാനും അയാള്ക്കും വലിയ ഉത്സാഹമായിരുന്നു താനും . വരുന്നതിനേക്കാള് ,അതെല്ലാം തനിക്കറിയാമെന്ന് കാണിക്കാനുള്ള അയാളുടെ വ്യഗ്രതയാണ് ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും ചോടിപ്പിചിരുന്നത് .
എല്ലാവരും കൂടി പുറത്തു പോയ ഒരു സമയത്ത് , എനിക്ക് ഡ്രസ്സ് വാങ്ങാന് വേണ്ടി ഞങ്ങള് ഒരു ഷോപ്പില് കയറി . ഞാന് എന്റെ സാധങ്ങള് തിരയുന്നതിനിടയില് അയാളും കടയില് അയാള്ക്കുള്ള സാധനങ്ങള് തിരയാന് തുടങ്ങി .അയാള്ക്ക് പാന്റ്സും ഷര്ട്ടും അടി വസ്ത്രങ്ങളും വേണം എന്ന് പറഞ്ഞു ഓരോന്നായി അയാള് തിരയാന് തുടങ്ങിയിരുന്നു . എനിക്കുള്ള സാധനങ്ങള് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനിടയില് , മറ്റുള്ളവര് അവരവര്ക്കുള്ള സാധനങ്ങളും തിരഞ്ഞെടുത്തു .
അതിനിടക്ക് എന്റെ മറ്റൊരു സുഹൃത്ത് ആവശ്യപ്പെട്ട സാധനം സ്റ്റോറില് നിന്നും എടുത്തു കൊണ്ട് വരാനായി അവിടെയുള്ളവര് പോയപ്പോള് ഞങ്ങള് ഒരു ചായ കുടിക്കാനായി പുറത്തു തൊട്ടടുത്തുള്ള കടയില് കയറി . അപ്പോഴാണ് അയാള് കൂടെയില്ല എന്ന് ഞങ്ങള് മനസ്സിലാക്കിയത് . തിരിച്ചു കടയിലെതിയപ്പോള് അയാള് അപ്പോഴും അവിടെ സാധനങ്ങള് തിരയുകയായിരുന്നു .
വിളിച്ചപ്പോള് വരുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു അയാള് വീണ്ടും സാധനങ്ങള് തിരയുന്നത് തുടര്ന്ന് . ഞങ്ങള് പോയി ചായകുടിച്ചു തിരിച്ചു എത്തിയപ്പോഴേക്കും കടക്കാരന് സാധനങ്ങളുമായി എത്തിയിരുന്നു . അപ്പോഴേക്കും അയാളും അയാള്ക്കുള്ള സാധനങ്ങളുമായി പൈസ കൊടുക്കുന്നിടതെതി .
ഞങ്ങള് പൈസ കൊടുക്കുന്നതിനിടയില് അപ്പുറത്തെ കൌണ്ടറില് നിന്നും ബഹളം കേട്ട് ഞങ്ങള് നോക്കുമ്പോള് , അയാള് കടക്കാരനുമായി തര്ക്കിക്കുകയാണ് അയാള് എടുത്ത സാധനങ്ങളുടെ പേരില് . ഞങ്ങള് ചെന്ന് നോക്കുമ്പോള് , അയാള് അത്രയും നേരം അയാള്ക്ക് വേണ്ടി തിരഞ്ഞു എടുതതെല്ലാം പെണ്ണുങ്ങള്ക്കുള്ള സാധനങ്ങള് ആയിരുന്നു .....!!!
സുരേഷ് കുമാര് പുഞ്ചയില്
Saturday, December 31, 2011
ദുബൈയിലെ തൊപ്പി ....!
ദുബൈയിലെ തൊപ്പി ....!
എന്റെ സ്ഥാപനത്തിലേക്ക് കുറച്ചധികം തൊഴിലാളികളെ നേപാളില് നിന്നും കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു ഒരു സമയത്ത്. കുറഞ്ഞ വേതനം തന്നെയായിരുന്നു, ലോക പരിചയം തീരെയില്ലാത്ത നേപാളികളെ കൊണ്ട് വരാന് സ്ഥാപനത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചപ്രധാന ഘടകം. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തുമ്പോള് തന്നെ അറിയാമായിരുന്നു ഇവരൊന്നും നേപാള് വിട്ട് പുറത്തു പോയിട്ടേ ഇല്ല എന്ന്. എന്നാലും കമ്പനിക്കു അത്യാവശ്യമായതിനാല് അവരെ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കാന് തീരുമാനിച്ചു.
അവിടെയുള്ള ഒരു എജെന്റ് വഴിയാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പൊക്കെ ഏര്പ്പാടാക്കിയിരുന്നത്. അവര് തന്നെയാണ് ഇവരുടെയൊക്കെ യാത്രാ കാര്യങ്ങളും ശരിയാക്കിയിരുന്നത് . . ആദ്യമായി വരുന്നതായതിനാല് ഞാന് അവര്ക്ക് ഇവിടെ എത്തിയാല് വിളിക്കേണ്ട നമ്പറും ഇവിടെ എത്തിയാല് ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളും വിശദമായി പറഞ്ഞു കൊടുത്തിരുന്നു. അത് അവരുടെ എജെന്റ്നോടും പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കാന് പറഞ്ഞിരുന്നു.
എജെന്റ് കുറച്ചു കൂടി കടന്നു ചിന്തിച്ചു. ഇവര് ആദ്യമായി പോകുന്നവര് ആയതിനാല് ഒന്നും അറിയില്ലെന്നും അതുകൊണ്ട് ഇനി കുഴപ്പത്തിലൊന്നും ചെന്ന് ചാടേണ്ട എന്നും കരുതി അയാള് അവര്ക്ക് ഒരു ഉപായം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. എല്ലാവര്ക്കും അയാള് ഒരേ തരത്തിലുള്ള തൊപ്പി വാങ്ങി കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, വിമാനത്താവളത്തില് നിങ്ങള് പുറത്തിറങ്ങിയാല്, ഒന്നിച്ചു നിന്ന് തലയിലെ തൊപ്പി ഊരി വട്ടത്തില് വീശുക. അപ്പോള് അത് കണ്ട് നിങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള കമ്പനിയുടെ ആള് വന്നു നിങ്ങളെ കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോളും.
കേട്ടപ്പോള് നല്ലതായി എല്ലാവര്ക്കും ഇത് തോന്നി. അവര് അങ്ങിനെ ചെയ്യാനും തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങിനെ അവര് ഒരേ നിറത്തിലുള്ള തൊപ്പിയും ധരിച്ച് വിമാനത്തില് കയറി. വിമാനത്താവളത്തില് എല്ലാവരും അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചെങ്കിലും അവര് അതൊന്നും കാര്യമാക്കിയില്ല. വിമാനം പുറപ്പെട്ടിട്ടും അവര് അങ്ങിനെതന്നെ ഇരുന്നു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് വിമാനം വിമാനത്താവളത്തില് ഇറങ്ങി. എല്ലാവരും അവിടെ ഇറങ്ങി. വിമാനത്തില് നിന്നും ഇവരും എല്ലാവരും ഇറങ്ങി, വിമാനത്താവളത്തില് എത്തിയതും ഇവര് നിരന്നു നിന്ന് തൊപ്പി ഊരി വട്ടത്തില് വീശാന് തുടങ്ങി ....!
ഒരേ താളത്തില് ഒരേ പോലെ കുറെ പേര് തൊപ്പി ഊരി വീശുന്നത് കണ്ട് വിമാന താവളത്തില് ഉള്ളവരെല്ലാം അതിശയപ്പെട്ടു ചുറ്റും കൂടി. ഒരുപാട് സമയം വീശിയിട്ടും, ആളുകള് കൂടി നിന്ന് നോക്കുന്നതല്ലാതെ ആരും തങ്ങളെ കൊണ്ട് പോകാന് വരുന്നില്ല എന്നത് അവരെ പേടിപ്പെടുത്തി. അപ്പോഴേക്കും വിവരം അറിഞ്ഞ് എത്തിയ സെക്യുരിറ്റിക്കാര് ദ്വിഭാഷിയുടെ സഹായത്തോടെ കാര്യം തിരക്കി. വിവരം ചോദിച്ചറിഞ്ഞ് അവര്ക്ക് കാര്യം പറഞ്ഞു കൊടുത്തപ്പോഴാണ് അവര് തങ്ങള്ക്കു പറ്റിയ അമളി മനസിലാക്കിയത്.
അവര് ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത് ദുബൈയില് ആണെന്നും, ഇവിടെ വിമാനം മാറി കയറാന് വേണ്ടിയാണ്
ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്നും , ഇവിടെയല്ല തങ്ങളുടെ കമ്പനിയുടെ ആളുകള് കാത്തിരിക്കുന്നതെന്നും അപ്പോഴാണ് അവര് തിരിച്ചറിയുന്നത്. അടുത്ത വിമാനത്തില് തങ്ങളുടെ സ്ഥലത്തേയ്ക്ക് വീണ്ടും യാത്ര തിരിക്കുമ്പോള് തൊപ്പി ഊരി അവര് എല്ലാവരും ബാഗില് വെച്ചിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും ....!!!
സുരേഷ്കുമാര് പുഞ്ചയില് .
Tuesday, December 27, 2011
പ്രേതബാധയുള്ള വീട് ....!!!
പ്രേതബാധയുള്ള വീട് ....!!!
അക്ഷരങ്ങള് കത്തിച്ചാല് വാക്കുകള് വരുമെങ്കില് ഞാന് എത്ര ഭാഗ്യവാനായേനെ. കൂട്ടത്തില്
ഒന്നാകെ കത്തിച്ചിട്ടും, കറുത്ത കനത്ത പുക മാത്രം ബാക്കി പിന്നെയും കത്തിക്കുമ്പോള്
അഗ്നിയുടെ വിശപ്പകലുന്നതല്ലാതെ വാക്കുകള് പോയിട്ട് വാ പോലും തുറക്കപ്പെടുന്നില്ല താനും
പലപ്പോഴും.
മുകളിലേക്കുള്ള വാതില് തുറന്നു തന്നു അവര് നടന്നകന്നത് അല്പ്പം തിടുക്കപ്പെട്ടല്ലേ എന്ന് ഞാന്
സംശയിക്കാതിരുന്നില്ല. എങ്കിലും ഇത്രയും വലിയ വീട്, ഇത്രയും നിസ്സാര വാടകയ്ക്ക് ഇത്രയും
വേഗം ശരിയായത്തില് ഞാന് എന്റെ കാര്യസ്ഥനു മനസ്സാ നന്ദി പറഞ്ഞു. സാധനങ്ങള് എടുക്കാനും,
വീട് കാട്ടി തരാനും സഹായത്തിനുമായി അയാള് തന്നെ ഒരാളെ ചുമതലപ്പെടുത്തുകയും കൂടി
ചെയ്തപ്പോള് ഏറെ ആശ്വാസവുമായി.
ആദ്യമായാണ് ഒറ്റക്കുള്ള ഈ താമാസം. അതിന്റെ ഒരു വിഷമം പിന്നാലെയുണ്ടായിരുന്നു
അപ്പോഴും. തനിച്ചു താമസിക്കാന് സത്യം പറഞ്ഞാല് എനിക്ക് പേടിയുമാണ്. എന്നാലും ഇപ്പോള്
അങ്ങിനെയൊന്നും ആലോചിക്കാന് സമയവും ഇല്ലായിരുന്നു. എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഈ പണി തീര്ത്തു
പോവുക എന്ന് മാത്രമായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ ലക്ഷ്യം.
അകത്തുകടന്നു ഞാന് ഒന്ന് ചുറ്റി വരാന് തന്നെ ഒരുപാട് സമയമെടുത്തു. പിന്നെ സാധനങ്ങളൊക്കെ അടുക്കി
വെച്ച് ഒന്ന് കുളിച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും നന്നായി ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. ഒന്ന് മയങ്ങി, പിന്നെ അന്നത്തെ പനികളിലേക്ക്
കടക്കാന് തുടങ്ങവേ മെല്ലെ വാതിലില് ഒരുമുട്ടു കേട്ട്. പരിചയമില്ലാത്ത ഈ സ്ഥലത്ത് തന്നെ കാണാന്
ആരുമില്ലെന്നത് ആ മുട്ടിന്റെ ആളെ കാണാന് തിടുക്ക മുണ്ടാക്കി. ചെന്ന്, വാതില് തുറന്നപ്പോള് ആരുമില്ലായിരുന്നു അവിടെയൊന്നും.
അകത്തു കടന്നതും എന്റെ മേശമേല് വന്നിരുന്ന് കമ്പ്യൂട്ടര് ഓണ് ചെയ്യാന് തുടങ്ങിയ എന്നെ ആരോ നോക്കി നില്ക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. അതെന്റെ തോന്നലാകാംഎന്നു ഞാന് തന്നെ സമാധാനിചെങ്കിലും ആരോ അവിടെ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നില്ക്കുന്നത് എനിക്കപ്പോഴും ശരിക്കും അനുഭവപ്പെട്ടു. ആ കണ്ണുകളിലെ വൈകാരികത എന്നെ മൂടുന്നതായും എനിക്ക് തോന്നാന് തുടങ്ങി.
ഞാന് എണീറ്റ് നോക്കിയപോള് പെട്ടെന്നാരോ ജനലിനു പുറത്തേക്കു മാറിയത് പോലെ. ജനല് തുറക്കുന്നത് പക്ഷെ പുരതെക്കാനെന്നത് എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചു. ആ ജനലിനു പുറത്തു അങ്ങിനെ ആര്ക്കും നില്ക്കാന് പറ്റില്ലായിരുന്നു. രണ്ടാം നിലയിലെ ജനലിനു പുറത്തു വായുവില് ആര് നില്ക്കാന്.
ചിലപ്പോള് തോന്നലാകാമെന്ന ചിന്തയില് വന്നിരുന്ന് എന്റെ ജോലികളിലേക്ക് കടക്കുമ്പോള് പെട്ടെന്ന് ആരോ
വാതില് തള്ളി തുറന്നു അകത്തു കടന്നു. അടുത്ത് വന്നിരുന്നപ്പോഴാണ് അത് എന്റെ കാര്യസ്ഥന് ഏര്പ്പെടുത്തിയ ആളാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. ആ സമയത്ത് അയാലെന്തിനു ഓടിക്കിതചെത്തി എന്നത് എന്നെ തികച്ചും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി . ഞാന് അയാളെ അത്ഭുത തോടെ നോക്കവേ അയാള് വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു, ഇതൊരു പ്രേത ഭാതയുള്ള രൂമാനെന്നും, ഇവിടെ താമസിക്കേണ്ട എന്നും. .....!!!
സുരേഷ്കുമാര് പുഞ്ചയില്
Monday, December 26, 2011
വിലക്ക് ഒരു ഭാര്യ ....!!!
വിലക്ക് ഒരു ഭാര്യ ....!!!
മായ കാട്ടുന്ന മനസ്സിന്റെ കൂടെ കുറച്ചു നേരം കളി പറഞ്ഞിരിക്കാന് മാത്രം സമയമില്ലാത്ത കാലത്തിനു എങ്ങിനെയാണ് മനുഷ്യനെ മനസ്സിലാക്കാന് പറ്റുക എന്നായിരുന്നു എന്റെ ചിന്ത. അറിയാത്ത കാഴ്ചകള്,അറിയുന്ന കേള്വികള്, പിന്നെ മോഹിക്കുന്ന വര്ണങ്ങളും....! എല്ലാം ഒരു ചിത്രം എന്നപോലെ മാത്രവും ....!!!
അന്ന് പതിവ് തെറ്റിയാണ് ഞാന് എണീറ്റത്. നന്നായി നേരം വൈകിയതിനാല്, വീണ്ടും മൂടി പുതച്ച് കിടന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് എന്റെ അയല്വാസിയുടെ ഉറക്കെയുള്ള വിളികേട്ടാണ് ഞാന് എണീറ്റത്. അയാള് നിര്ത്താതെ എന്നെ വിളിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു . കണ്ണും തിരുമ്മി, ഞാന് പ്രാകി പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് അങ്ങോട്ടുചെന്നത്.
അവിടെ എത്തിയപ്പോള് അയാള് എന്നെ നോക്കി നന്നായി ഒന്ന് തൊഴുതു. പതിവുപോലെ അപ്പോഴും അയാളുടെ കാലുകള് ഉറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എപ്പോഴും വഴക്കും വക്കാണവും ആയിനടക്കുന്ന അയാളെ ഒരിക്കലും എനിക്കിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു .
ഞാന് വല്ലപ്പോഴും കാണുന്നതൊഴിച്ചാല് കൂടുതല് അറിയില്ലെങ്കിലും അയാള് താമസിച്ചിരുന്നത് അയാളുടെ ഭാര്യയോടും
കുഞ്ഞു വാവയോടും കൂടെയായിരുന്നു.
അധികം പ്രായം പോലുമില്ലാത്ത അയാളുടെ ഭാര്യക്കും അയാളെ പേടിയായിരുന്നു. അയാള് അധികം കുടിച്ചു
അവളെ തല്ലാന് ചെല്ലുമ്പോള് അവരുടെ കുഞ്ഞു മോനെയും കൊണ്ട് അവള് അടുത്ത വീട്ടിലേക്കു ഓടി കയറുന്നത് പലപ്പോഴും ഞാന് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഇടപെടാന് പറ്റുന്ന കാര്യങ്ങള് അല്ലാത്തതിനാല് ഞാന് പലപ്പോഴും മൌനമായിരുന്നു.
നല്ലൊരു വീട്ടിലെ കുലീനയായ ഒരു പെണ്കുട്ടിയായിരുന്നു അവള്. എന്റെ അനിയത്തി മിനിക്കുട്ടിയുടെ മുഖമായിരുന്നു അവള്ക്കു.
അവളെ അതുകൊണ്ട് തന്നെ എനിക്കൊരു പ്രത്യേക ഇഷ്ട്ടവും ആയിരുന്നു. നിറയെ ആഭരണവും പണവുമായി വന്ന പെണ്കുട്ടിയാണ് അവളെന്നും, അയാളവളെ എപ്പോഴും ഉപദ്രവിക്കാറുണ്ടെന്നും എന്റെ വീട്ടില് പണിക്കു വരാറുള്ള മുത്തശ്ശി പറയാറുണ്ട്. അവരുടെ വീട്ടിലേക്കാണത്രെ അവള് എപ്പോഴും അയാളില് നിന്നുള്ള ഉപദ്രവം സഹിക്കാതെ ഓടിക്കയറാറുള്ളത് .
കുതിര പാന്തയമായിരുന്നു അയാളുടെ പ്രധാന വിനോദം. കയ്യിലെ കാശ് മുഴുവനും, പോരാത്തതിനു വീട്ടിലുല്ലതെല്ലാതും വിറ്റ് തുലച്ചിട്ടും പോരാതെ അയാള് ഇനി കടം വാങ്ങാന് അവിടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അയാളില് നിന്ന് മാത്രമല്ലാതെ അയാളുടെ കടക്കാരില് നിന്നും അയാളുടെഭാര്യക്ക് പലപ്പോഴും ഓടി ഒളിക്കേണ്ടി വരാറുണ്ടായിരുന്നു.
അല്ലെങ്കിലും എനിക്ക് എന്റെ കാര്യങ്ങള്ക്ക് തന്നെ സമയവും ഇല്ലായിരുന്നു. ജോലിയുമായി എപ്പോഴും തിരക്കായിരുന്ന എന്നെ കാണാന് എപ്പോഴും ഒരുപാട് പേര് അവിടെ വരുമായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ, അയാളെ പോലുള്ളവരുമായ എന്റെ ചങ്ങാത്തം എന്റെ അഭിമാനത്തെ ബാധിക്കുമോ എന്ന എന്റെ ദുരഭിമാനം അല്ലെങ്കില് എന്റെ അറിവില്ലായ്മ അയാളില് നിന്നും, അയാളെ പോലെയുള്ളവരില് നിന്നും അകന്നു നില്ക്കാന് എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
അപ്പോള് അയാള് അവിടെയെത്തിയത് എന്തായാലും എന്നെ വല്ലാതെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. അയാളുമായി യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ലാത്ത എന്നെ കാണാന് അയാള് എന്തിനു വരണമെന്ന് ഞാന് അതിശയിച്ചു. കാരണം തിരക്കിയ എന്നോട് അയാള് ആദ്യം ആംഗ്യ ഭാഷയില് എന്തോ പറഞ്ഞത് ദേഷ്യമാണ് എന്നില് വരുത്തിയത്. അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അയാള് എന്നെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.
എന്റെ വീട്ടില് കയര് വന്നു എന്നെ എന്റെ വീട്ടിലേക്കു അയാള് ക്ഷണിക്കുന്നത് എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചു. എന്തോ, അപ്പോള് ഞാന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ കൂടെ ചെല്ലുകയാണ് ഉണ്ടായത്. അകത്തു കടന്നതും വാതില് ചാരിയ അയാള് അവടെ മറ്റാരും ഇല്ലെന്നു ഉറപ്പു വരുത്തി. പിന്നെ പതുക്കെ എന്റെ കാതില് പറഞ്ഞു. അന്നത്തെ കുതിര പന്തയത്തിന് കുറെ കാലങ്ങള്ക്ക് ശേഷം അയാളുടെ ഇഷ്ട്ട കുതിര ഇറങ്ങുന്നുന്ടെന്നും അതിനു അയാള്ക്ക് കുറെ കാശ് വേണം. അതിനു അയാളുടെ മകനെയും ഭാര്യയേയും വില്ക്കാന് അയാളെ ഞാന് സഹായിക്കണമെന്ന് ....!!!!
സുരേഷ്കുമാര് പുഞ്ചയില്
Sunday, December 25, 2011
പാതിരാവില് ഒരമ്മ .......!!!
പാതിരാവില് ഒരമ്മ .......!!!
പകല് ഒഴിയുന്ന ഇടവേള നോക്കി കറുത്ത കുപ്പായവുമിട്ട് രാത്രി കടന്നെത്തുമ്പോള് നിലാവ് പോലും
നിശ്ചലം . പാതി പെയ്ത മഴയില് തോര്ന്നു നില്ക്കുന്ന മരച്ചില്ലകളില് രാപ്പാടികളും മൂകം . ഇനി .. പകലുകള്ക്കും രാത്രികള്ക്കും ഇടയില് എന്റെ ഭാഗം ഞാന് തിരയാം .
മഞ്ഞു പെയ്തൊഴിഞ്ഞ ആ രാത്രിയില് ഞാന് വീട്ടിലെത്തിയത് വളരെ വൈകിയായിരുന്നു . നല്ല ക്ഷീണത്തില്
തളര്ന്ന് ഉറങ്ങുപോള് പെട്ടെന്നാണ് ആ ശബ്ദവും കരച്ചിലും കാതിലെതിയത് . പതിവുപോലെ എണീറ്റ് ഓടുമ്പോള്
മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .
താഴെയെത്തുമ്പോള് അവിടെ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല . ചുറ്റും പരതുമ്പോഴാണ് ആ അപകടത്തില് പെട്ട
വാഹനം കണ്ണില് പെട്ടത് . തകര്ന്നടിഞ്ഞ അതില് കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ആളെ നോക്കിയതും മനസ്സിലായി,
ഇനി ഞാന് ഒന്നും ചെയ്യേണ്ടതില്ലെന്ന്. . എല്ലാറ്റിനും മുന്പ് പതിവുപോലെ അടിയന്തിര പോലീസ് സഹായത്തിനു വിളിച്ചു .
എനിക്ക് മാത്രമായി ഒന്നും ചെയ്യാന് അകാതതിനാല് മറ്റാരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കി .അവസാന വട്ടം
ഒരു ശ്രമം കൂടി നടത്തി നോക്കാമെന്ന് കരുതി. അപ്പോഴേക്കും ശബ്ദം കേട്ട് വേറെ കുറച്ചു പേര്കൂടി വരാന് തുടങ്ങിയിരുന്നു .
ദൈവത്തിനും പിന്നെ നിയമത്തിനും വിടുന്നതിനു മുന്പ് നമുക്ക് ചെയ്യാന് കഴിയുന്ന അവസാനത്തെ
ശ്രമവും ചെയ്യാമെന്ന എന്റെ നിര്ബന്ധത്തില് വന്നവര് എന്നെ സഹായിക്കാന് ഒരുങ്ങി .
തലകീഴായി തകര്ന്നു കിടക്കുന്ന വാഹനം ഞങ്ങള് നേരെയാക്കി ഇടാനാണ് ആദ്യം തുടങ്ങിയത് .
നേരെയിട്ട വാഹനത്തിനുള്ളില് ഒരു തുണിപ്പന്തു പോലെ ചുരുണ്ട് മടങ്ങി ആ മനുഷ്യ രൂപം
കിടക്കുന്നത് ഞങ്ങള് വേദനയോടെ നോക്കി നിന്നു . ആര്ക്കും ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്ത ആ
അവസ്ഥയില് പാഞ്ഞെതിയ പോലീസും പങ്കു ചേര്ന്നു . ജീവന്റെ അവശേഷിപ്പിന്റെ കണം പോലും
ഇല്ലാത്ത ആ ശരീരം അവര് പിന്നെ പതുക്കെയാണ് പുറത്തെടുക്കാന് തുടങ്ങിയത് .
അപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു വാഹനം അവിടെ ഓടിയെത്തി നിര്ത്തിയത് . അതില്നിന്നും ഓടി ഇറങ്ങിയ
ആളുകള്ക്കിടയിലൂടെ ഒരു സ്ത്രീ അലമുറയിട്ടു കൊണ്ട് ആദ്യം , മരിച്ചു കിടക്കുന്ന അയാള്ക്ക് അരികിലേക്ക്
ഓടിയെത്തി . അയാള് തനിക്കു എന്നേക്കുമായി നഷ്ട്ടപ്പെട്ടത് അപ്പോഴേക്കും തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ സ്ത്രീ
പിന്നെയാണ് മറ്റൊന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത് . വേഗം തന്നെ ചാടി എഴുന്നേറ്റ് എല്ലായിടവും അരിച്ചു പെറുക്കാന്
തുടങ്ങി അവര് . . അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനായി മറ്റുള്ളവര് ശ്രമിക്കുന്നെങ്കിലും ആര്ക്കും അവരെ
തടയാന് ആകുന്നില്ലായിരുന്നു അപ്പോള് .
അപ്പോഴേക്കും കാര്യം പിടികിട്ടി, അവര്ക്ക് ഒപ്പം വന്നവരും ചുറ്റും തിരയവേ പോലീസും ഞങ്ങളും
കാര്യം തിരക്കിയെങ്കിലും ആര്ക്കും മറുപടി പറയാന് സമയമുണ്ടായിരുന്നില്ല . അവര് എല്ലാവരും
വീണ്ടും തിരയാന് തുടങ്ങവേ കുറച്ചു ദൂരെ എന്തോ കിടക്കുന്നത് അവരുടെ കണ്ണില് തന്നെയാണ് പെട്ടത് .
പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാന് വയ്യാത്ത അത്രയും ചെറുതായി കിടക്കുന്ന ആ വസ്തുവിന് അടുത്തേക്ക്
അവര് ഓടിയെത്തി ഒരു ആര്ത്തനാദതോടെ , അത് വാരിയെടുത്ത് നെഞ്ചോട് ചേര്ത്ത് അവര് അയാള്ക് അടുത്തേക്ക്
ഓടിവരവെയാണ് ഞാന് അത് തിരിച്ചറിയുന്നത്. . അവരുടെ ആകെയുള്ള രണ്ടു വയസ്സുകാരി മകളായിരുന്നു
അതെന്നു . പഞ്ഞി കൊണ്ടുള്ള ഒരു കുഞ്ഞു കളിപ്പാട്ടം പോലെ ഒടിഞ്ഞു തൂങ്ങി ജീവനറ്റ ആ ശരീരം മാരോട്
അണച്ച് പിടിച്ച് ആ അമ്മ കരഞ്ഞ കരച്ചില് എല്ലാ മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന രാത്രികളിലും ഇപ്പോഴും എന്റെ കാതിലെത്തുന്നു .
സുരേഷ്കുമാര് പുഞ്ചയില്
Thursday, December 15, 2011
നിറങ്ങള് ...!!!
കറുപ്പാണ് നിറമെങ്കില്
ഞാന് എനിക്ക് മേലെ
ഒരു വര്ണതൊപ്പി വെച്ച്
കടലില് കുളിച്ചു കയറും
വെളുപ്പാന് നിറമെങ്കില്
ഞാന് എനിക്ക് താഴെ
ഒരു പട്ടു കോണകമുടുത്തു
വെയിലത്ത് നില്ക്കും
കറുപ്പും വെളുപ്പുമല്ലെങ്കില്
ഞാന് എന്റെ കണ്ണുകള്ക്ക്
ചായം കൊടുക്കും .....!
ചാലിക്കുന്ന ചായങ്ങള്
മതിയാകാതെ വന്നാല്
ഞാന് പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും ....???
സുരേഷ്കുമാര് പുഞ്ചയില്
Sunday, December 11, 2011
വിശപ്പ് ….!!!
ഇടതു കയ്യില് ചോറും
വലതു കയ്യില് പായസവും കൊണ്ടാണ്
അന്നവള് എന്റെയടുത്തു
വിരുന്നു വന്നത് …!
പായസത്തിനു മധുരവും ,
ചോറിനും വിശപ്പും ,
രണ്ടും കൂടിയാകുമ്പോള്
അവസാനം അവളുമായി …!
എന്നിട്ടും , അവള് വിളമ്പിയത്
വലതു കയ്യിലെ പായസം മാത്രം .
വിശപ്പാണെന്നും
അന്നം ജീവനാനെന്നും
ആണയിട്ടിട്ടും കേട്ടില്ലവള് …!
പിന്നെയും എന്തിനാണവള്
ആ രണ്ടു പാത്രങ്ങളുമായി
എന്നെ തേടി മാത്രം വന്നത് ...?
*** *** ***
സുരേഷ്കുമാര് പുഞ്ചയില്
എന്നിലേക്ക് …!!
തുള്ളിയായി അവസാനിക്കുന്ന അവസാനത്തെ മഴത്തുള്ളിയെയും കാറ്റ് തുടചെടുക്കുന്നതും
നോക്കി ഞാന് മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു . നിരത്തില് വല്ലാത്ത തിരക്കൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും
മുന്നോട്ടുള്ള വഴി എനിക്ക് അപ്പോഴും അവ്യക്തമായിരുന്നു …!
തിടുക്കമില്ലാതതിനാല് മാത്രം , ഞാന് എന്റെ വാഹനത്തിന്റെ ഗതിയെ അതിന്റെ പാട്ടിനു
വിട്ടു , പേരറിയാത്ത ഏതോ ഒരു ഗായകന്റെ മനോഹരമായ ഗസലിന് മനസ്സ് കൊടുത്തു .
ആ ഗസല് എന്നെ കൊണ്ട് പോകുന്നത് എനിക്കുള്ള വഴിയെ തന്നെ ആയിരുന്നതിനാല്
ഞാന് മെല്ലെ സ്ടീയറിങ്ങില് താളം പിടിക്കാന് തുടങ്ങി . എന്റെ താളം പതിവ് പോലെ
എന്നെ വിട്ടു അതിന്റെ വഴിക്കു പോകവേ ഞാന് വീണ്ടും പാട്ടിലേക്ക് മാത്രം തിരിച്ചെത്തി ….!
മുന്നില് നീണ്ട വഴിയുടെ ഓരത്ത് , തിരക്ക് കളില് നിന്നും മെല്ലെ ഒതുങ്ങി ഒഴിഞ്ഞ്, എനിക്കുള്ള പാതയും തിരഞ്ഞു ഞാന് മെല്ലെ യാത്ര തുടര്ന്നു . എനിക്കും എന്റെ ഗസലിനും എന്റെ വാഹനത്തിനും മാത്രമായ
സമയത്തിലൂടെ , ഞങ്ങളുടെ മാത്രമായ അവസരങ്ങളിലൂടെ മുന്നോട്ടു മാത്രം …!
ആകാശത്തിനു ചുവട്ടില് നിന്ന് ഒരു കറുത്ത പൊട്ടു പോലെ വളരെ പെട്ടെന്നാണ് ആ
വാഹനം എന്റെ മുന്നിലേക്ക് കയറി വന്നത് . വലത്തോട്ടോ ഇടത്തോട്ടോ , എന്തിനു
മുന്നിലേക്ക് പോലും കയറി മാറാന് എനിക്കൊരവസരം തരാതെ അതെന്റെ
ഹൃദയത്തിലേക്ക് തന്നെ ഇടിച്ചു കയറുകയും ചെയ്തു ….!
സീറ്റില് മലര്ന്നു കിടന്നു ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോള് അതുവരെ കാണാത്ത ഒരു നക്ഷത്രം
അപ്പോള് എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നത് ഞാന് വ്യക്തമായി കണ്ടു . എനിക്ക് പുറകില്
പാഞ്ഞെത്തുന്ന രക്ഷകരെയും എനിക്ക് വേണ്ടി പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്ന രക്ഷിതാക്കളെയും ഞാന്
അപ്പോള് പക്ഷെ കാണുന്നില്ലായിരുന്നു …!
ചുവട്ടില് , മെല്ലെ ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന എന്റെ ജീവന് ആരൊക്കെയോ തുടചെടുക്കുന്നത്
എനിക്ക് നോക്കിനില്ക്കാന് തോന്നി . ഇടയ്ക്കു കയറി വരുന്ന ഉറുമ്പുകളെ തട്ടിമാറ്റി ,
അവര് ആ തുള്ളികള് മറക്കാതെ തുടച്ചെടുത്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു...!. എന്നിട്ടും
ഇടക്കെവിടെയോക്കെയോ ചില തുള്ളികള് എനിക്ക് മേലെ കൂടി ഒഴുകി പോകുന്നത്
ഞാന് ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കിയിരുന്നു . എനിക്ക് വേണമെങ്കില് അവരോടു പറയാമായിരുന്നിട്ടും ഞാന് വെറുതേ നോക്കി കണ്ടിരുന്നു എല്ലാം …!
ഇനി ….! അറിയില്ല .. എന്നെ കൊണ്ടു പോകാന് വരുന്നവരെ കാത്ത് ഞാന് ഇവിടെ
ഇരിക്കണോ , അതോ ഞാന് എന്നില്ലേക്ക് മടങ്ങണോ …!! എന്തായാലും ഞാനും
കാത്തിരിക്കുന്നു .. !!!
നക്ഷത്രങ്ങള് .....!!!
നഷ്ട്ടങ്ങള്ക്ക് മേലെ ജീവിതം അന്ന്യമാകുന്ന ഏതെല്ലാമോ നിമിഷങ്ങളില് ആശ്വാസമായോ ആല്ലെങ്കില് ആകര്ഷണമായോ
കാഴ്ച്ചയുടെ, അല്ലെങ്കില് കേള്വിയുടെ വരമ്പുകള്ക്കിടയില് എവിടെയോ ആണ് അയാള് വന്നു നിന്നത് ....!
കടലിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന, തിരകളെയും ആകാശത്തെയും സ്നേഹിക്കുന്ന പെട്ടെന്ന് കോപിക്കുകയും, അതിനെക്കാള് വേഗത്തില്
കരയുകയും ചെയ്യുന്ന അയാളിലെ പുരുഷനെ അയാളുടെ പൌരുഷത്തെ അടുത്ത് വളരെ അടുത്ത്, തൊട്ടറിയും വരെ
അവള്ക്കു കാത്തിരിക്കണമായിരുന്നു ...!
ശബ്ദത്തിന് അപ്പുറം ചിത്രങ്ങള്ക്കും അപ്പുറം അയാള് അവള്ക്കു വെറുമൊരു മരീചിക മാത്രം. കണ്ടുമുട്ടുന്ന വഴികളില് കാണാത്ത
ഓരങ്ങളില് ഒന്ന് തിരയാന് പോലും ആകാത്ത വിധം അയാള് അവള്ക്കൊരു നിഴല് മാത്രവും. സ്വപ്നങ്ങളില് ഓര്ത്തെടുക്കാന്
അവള്ക്കാവുന്ന അയാളുടെ മുഖത്തിന് മീതെ പോലും ഒരു അവ്യക്തത എപ്പോഴും നിഴല് വിരിച്ചിരുന്നു ...!
അവളില് നിന്നും അയാള് ഒന്നും ആഗ്രഹിചിരുന്നില്ല എന്നത് അവളെ ഒട്ടും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല. അയാളെ അടുത്ത്
അറിയുംതോറും അയാളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളില് അയാളുടെ വികാരങ്ങളില് അവള് അവളെതന്നെ കാണാന് തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
അയാള്ക്ക് വേണ്ടി ഉണരാനും, അയാള്ക്ക് വേണ്ടി ഉറങ്ങാനും അവള് അവളുടെ ദിന ചര്യകളെ മാറ്റി വെച്ചു.
അയാളുടെ ശബ്ദത്തിന്, അയാളുടെ വാക്കുകള്ക്ക് അവള് സമയം കടം കൊടുത്തു.
അയാള്ക്കവള് എന്തായിരുന്നു എന്ന് ഒരുപക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും അയാളെക്കാള് അവള്ക്കായിരുന്നു അറിയാമായിരുന്നത്. ഒന്നും
അവകാശപെടാതിരുന്നിട്ടും, ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടാതിരുന്നിട്ടും , അയാള്ക്ക് വേണ്ടി അവള് അവളെതന്നെ സ്വയം മനസ്സാസമര്പ്പിച്ചു.
ജീവിതത്തിനും അപ്പുറം, മരണത്തിനും അപ്പുറം ബന്ധങ്ങളുടെ പവിത്രതയില് മനസ്സിന്റെ നിര്മ്മലതയില് അവള് അയാളെ
കുടിയിരുത്തി.
എന്നിട്ടും അയാളെ സ്നേഹിക്കാന് അവള്ക്കു മുന്നില് കാരണങ്ങള് ഒട്ടും കുറവല്ലായിരുന്നു ...! സ്നേഹത്തിനു മുന്നില്
അവള്ക്കു മുന്നില് അയാള് ഇല്ലാതാകുന്നു എന്ന് അവള് അറിയുകയായിരുന്നു അപ്പോള്. അയാളുടെ ജീവിതത്തിനു
നിറങ്ങള് ഉണ്ടാകുന്നതും നിറങ്ങളില് ജീവന് തുടിക്കുന്നതും അവളായിരുന്നു തൊട്ടറിഞ്ഞത് ...! ആശ്വാസം എന്ന വാക്ക്,
ആഗ്രഹം എന്ന വികാരം ..... അയാള് ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുന്നത് അവള് തൊട്ടറിഞ്ഞു ....!
അവള്ക്കു മുന്നില് അപ്പോഴും, എപ്പോഴത്തെയും പോലെ പുതു നാമ്പുകള് ഉടലെടുത്തിരുന്നു. പുതുതായി കണ്ട ആകാശത്തിന്റെ
സ്വാതന്ത്ര്യത്തില് അവള് സ്വയം മറക്കുകയായിരുന്നു. അവള്ക്കു അവളുടെ സ്വന്തം ആകാശത്തിലേക്കുള്ള വാതിലുകള്
തുറന്നു കൊടുത്ത അയാളുടെ ജീവനുമേല്, അവള് പ്രഖ്യാപിച്ചത് അവളുടെ അവകാശം...! അവളുടെ പ്രതീക്ഷകള് ...!
എന്നിട്ടും പക്ഷെ പടി വാതില്ക്കല് പാതി വഴിയില് അവളയാളെ നിഷ്ക്കരുണം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോള് അവള്ക്കു തിരിഞ്ഞു
നോക്കാന് തന്നെ സമയവും ഇല്ലായിരുന്നു ....!!!
Monday, December 5, 2011
വരികള്, അക്ഷരങ്ങള്....!!!
അപ്പുറത്തെ കാഴ്ച്ചയുടെ
അവസാനത്തെ വരിയും
ഇവിടെ മങ്ങുമ്പോള്
വരികള്ക്കിടയില് അക്ഷരങ്ങള്
കലപില ചിലക്കുന്നു ....!
അക്ഷരങ്ങള്ക്ക് മേലെ
വരകള്ക്ക് മങ്ങലേല്ക്കുമ്പോള്
കേള്വിക്കും, വായനയ്ക്കും ശേഷം
കാഴ്ച മാത്രം അപ്രസക്തം ....!
അല്ലെങ്കില്,
അക്ഷരങ്ങളില് വരികള്ക്കും
കാഴ്ചക്കും മുന്പേ
വാക്കുകള് ഉപവസിക്കുമ്പോള്
വായന കാഴ്ചയാകുന്നു ....!!!
.
Friday, December 2, 2011
പാട്ട് പാടുന്നവര് ....!!!
ജനിക്കുമ്പോള് പാടാന്
പാട്ടുകാര് ഒത്തിരി
ചാകുമ്പോള് പാടാനും
പാട്ടുകാര് ഒത്തിരി ...!!
ജനിക്കുമ്പോള് പാടാന്
പുള്ളുവന്റെ നാക്കില്
വാക്കുകള് ആയിരം
പുല്ലുവക്കുടത്തിനു
ഈണവും ആയിരം ....!!!
ചാക്കാലപാട്ട് പാടുന്ന
പറയന്റെ വായില്
നാക്കുടക്കുന്നു ...!
ചാവാതെ പാടാന്
അവന്റെ നാവില്
പാട്ടില്ലെന്നു പരാതിയും ...!!
ചാവാതെ ചാവുന്നവര്ക്ക് വേണ്ടി
പാട്ട് പാടാന് പറയനുമില്ല
പുള്ളുവനുമില്ല പാണനുമില്ല ....!!
Thursday, September 29, 2011
Monday, September 26, 2011
Sunday, September 25, 2011
Subscribe to:
Posts (Atom)
Thanking my Gurus ...!!!.
Thanking my Gurus ...!!!. On this Teachers’ Day, I thank my teachers— and also those who taught me lessons no classroom could. Those who c...
-
വിശപ്പ് ...!!! . മരണത്തേക്കാൾ ഭീതിതവും രതിയേക്കാൾ ഉത്തേജിതവും പ്രണയത്തേക്കാൾ തീവ്രവും വിരഹത്തേക്കാൾ വികാരപരവും നഷ്ടപ്പെടലിനേക്കാൾ വേദ...
-
തൃപ്തിയാകാ ....!!! . പൊതുവിടത്തിലെ ആ മുറിയിലുള്ള പല ആണുങ്ങളും തന്നെ വശ്യ മനോഹരമായി ഭോഗിക്കുന്നതായാണ് അപ്പോൾ അവൾക്കു അനുഭവപ്പെട്ടത് . അവര...
-
കൈവിരൽതുമ്പിലേ .......!!! . ഒപ്പം നടന്നെത്താൻ ഏറെ പാടുപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ആ കൈവിരലിലൊന്നു പിടിച്ച് ഒപ്പം നടക്കാൻ വല്ലാത്ത ആവേശമായി...